DE PRÆFCIPUIS MATHEMATICIS. 379

daidimus, quod cum copia neceſſaria, tum varietate theore-datum ſtipavimus,& ad materiam traducere diſputationes ſtu-uimus, pulcherrimum tabulæ mundi ſimulacrum moliri. Cumoro eadem tractatio,& planam ſuperficiem,& æquabiliter ca-un in rationes certas ſecare concedat, quia majorem cogna-nem habere ducebamus qualecunque cavum cum corporeverfecte globoſo; idcirco plana tabula cavum deprimendo per-eunus, tum alia exquiſivimus, quo organi ſpecies ſagacemdectatorem de veritate admoneat. Nam& ſtellas illas, qua-um ſena magnitudinum diſerimina ſunt, ordine inſeruimus,&hum inter ſe conformationes ſervavimus. De eirculis autemosdam circum alios,& quosdam per alios duximus, univer-autem in partes ſecuimus,& quintarum certe partium li-das grandiores, quam ſingularum partium, fecimus: Nume-um etiam inſriptioncs juxta has exſculpſimus, atque in ar-no, in quo atrum libri ſpeciem præ ſe fert, id quod literaseipitr. Diſſecti autem ſunt non pari ſerie univerſi, tam ipſier ſe, quam reſpectu inter ſe: ſed alii quidem in ſectionesquales, alii vero in æquabiliter& inæqualiter ſenſu, rationewem& æquabiliter& æqualiter. Qua de cauſa& illi maximiuli, qui per polos& tropica puncta deſeribuntur, cum cir-6 lorum rationem retincant, thcoremate mutato, red lineæil i ſunt: Antarcticusque ita inſertus eſt, ut major ſit, quam1 maximi: tum intervalla, quibus ſtellæ inter ſe diſtant, ma-0 facta ſunt in illa explanationis ratione. Epigrammata, exdo auro, in vacuis ſtellæ locis, ſub cireulo antarctico exa-tin appoſuimus. Hæc syNusiUs de Aſtrolabio ſuo genera-enarrat, quæ, quia rariora ejus opera, ſuæ Hiſt. Aſtron. in-ada Cel. wriDbrE Rus digna duxlt p. 194.

dl J) Uberiorem ejus vitæ recenſionem exhibet B. FAERICIus inGr. Jom. VIII. p. 121.

rr) Primus græce nc latine edidit 11 ο ERIC Ss MoRELLUs Pariſ.604.& ate cum C uilielmus Canterus„1567. 8.

Bbbe§ 287.

601.