DI. ART PIINIET ICA SHNAGENA RIA. 887

Caſus l. Caſus II.2 1 11 121 0 1 11 13636 42 58 236 2116 89 29 34 49 58 38 46 2027 0% o8 o 177 42 29 48209.

Intricatiſſima quidem eſt praxis multiplicandi numeros ſe-xagenarios, præſertim quando diverſeæ ſpecies per diverſas ſpe-eies multiplicandæ ſunt. Attamen ſi ad multiplicationem ac-euratius attendatur, iſta cum multiplicatione decimalium coin-eidit, niſi quod ex ſpecie minor abjiciatur toties ſexagenarius,quoties fieri poteſt,& tot unitates adjiciantur ſequenti ſpeciei,quoties ſexagenarius fuit abjectus. Quo autem perſpicue at-que ordinatè procedamus, quo quisque eam abſolvere poſſit,tres regulas ex scHB r% ſuppeditemus, quibus tota multi-plicatio abſolvitur. Primo: Commodioris operationis gra-dia ſeribe majorem numerum(qui nimirum ex pluribus ſpecie-

us compoſilus eſt) ſupra pro Multiplicando, minorem vero,cu pauciorum ſpecierum infra pro Multiplicante, ita tamen,ut ultima ad dextram multiplicantis ſpecies jubjiciatur ultima:lultiplicandi, ſive ambæ ultimæ ſint cjusdem ſpecici, ſive di-verlæ, ut in cxemplis infra apparet. Quodſi uterque numerusque multas ſpecies continet, perinde eit, qui ſuperne,& quiferne ponatur. Sccundo: Ducta linca infra numeros colloca-tos a dextra incipe,& duc ſingulas Multiplicantis ſpecies, in ſin-Bulas Multiplicandi, more: conſueto in Multiplicatione vulgari,broductum, ſi ſexagenarium numerum excedit, divide per 60,ceſiduum colloca ſub Multip! icante. uotum vero productum& diviſione adjice ſpecici antecedenti, uti in iisdem exemplisactum vides. Tertio: Peracta tota multiplicatione, nota aciſtingue rite in ſpecies numeros ex multiplicatione emergen-cs, tali pacto: ſi notæ utrius que nunicri, wmulcplicandi videli-det& multiplicantis, ſunt ejusdeim ſpeciei, hoc eſt, ſi uter 100 ha-dt