LEIBNITII VITA. lxxxiii'

culum ejus meruisse testatur, qui ad biographiam Leibnitii ,Germanicè versam annotationes adjecit. Neque tamen exi-guas tantum molis libellis eruditionem in hoc quoque genereprodidit, licet ubique praeclara atque utilissima funderet, sedcum actorum publicorum , chartarum atque monumentoruminsignem prorsus acervum collegisset, isque undequaque au-geretur , praeter historiam Brunsvicensem, cui saxo volvendoex domini sui jussu praecipue invigilabat, totius quoque Eu-ropae historiam publicam, 6c quod illi potissimum innititur jusgentium publicum illustrare aggressus est. Vocavit autem ,praeter collectanea tanto studio congesta in subsidium, biblio-thecae Augustae Guelpherbytanae, his divitiis mirò splendentiscodices, monumenta regia aliaque auctoritate & favore Prin-*cipum ex tabulariis publicis collecta, libros rarissimos, inquibus acta publica deprehenduntur, verbo - quicquid argu-mentum nobile 6c gravissimum illustrare 6c perficere posse ju-dicabat. Accessere studia 6c benevolentia virorum doctorum,qui conatus laudatissimos illustris viri , pro viribus juvare at-que promovere contenderunt , qua in re humanitatem Eze-ckielis Spanhemii , Boisotii , Chrifiophori Schraderi , Jo. AlbertiHeugelii , Gerardi Meleti > Greifencranzii , Jo. Georgii Gravii ,Pauli Vjetii , Gilberti Burneti , Thoma Rymeri , Thoma Smithi ,Sparvenfeld , aliorumque laudavit. Ita tandem , consultisquoque praestantissimis collectionibus historicis prodiit annoclolocxcm. Codex juris gentium diplomaticus , in quo tabulaauthentica afforum publicorum traffatuum , aliarumque rerum ma-joris momenti per Europam gefiarum , pleraque inedita vel selec-ta j ipso verborum tenore expresse ac temporis serie digesa conti-nentur , a fine seculi undecimi ad nofira usque tempora. Cujuslibri prestantissimi historiam hoc loco enarrare, institutum ve-tat, consuli autem non fine fructu viri docti possunt, qui hancoperam susceperunt, maxime autem legenda sunt, quae illu-stris auctor more suo doctissime tum in primum codicis to-mum , tum in alterum, qui mantissam continet, est praefatus.Nobis id annotasse sufficiat, quod 6c Fontenellius observavit,

. 1 2 virum