LEIBNITII VITA. cxljx
vir illustris fastus est, scribens ad Hanschium : Pulcherrima suntmulta Platonis dogmata , objetfum sapientia? effe to' ovratf Srm ,substantias nempe simplices , qua a me monades appellantur , &semel exipntes semper perstant. Verum 6c aliis veteris philo-sophi* Graecae vocabulis ad has substantias simplices sive ele-menta rerum desgnanda Leibnitius usus est. Vocat enim easTTporo iKTim t«V quod primario vitam sensumque illis
St actionis vim inesle contenderet. Sed St atomos vocavit,ast sensu a Democriti St Epicuri decretis valde diverso. Ato-mos enim Democriteas St Epicureas principio rationis suffi-cientis contrarias este arbitrabatur (98 ) ; eo quòd duritiemnaturalem St primitivam , qu* ipsts instt, supponant, cujussufficiens ratio dari nequeat. Unde eas quoque ab Hartsoe-ckero asiertas rejecit. Monades itaque atomos vocando, nonatomos molis intelligendas este monet, sed substanti* , id estunitates reales, St partibus, quibus atomi Epicuri non carent,destitutas, qu* sontes existant actionum , stntque prima Stabsoluta principia ex quibus res componantur, St in qu* vel-ut ultima elementa substantiata resolvantur. Sed St punctismathematicis aslimilavit, puncta metaphystca appellans St for-mas substantiales dixit, quarum consistat natura in vi activa,perceptionis St appetitus participe ; qua ratione obscuramAristotelis denominationem entelechi* prim* intelligendameste, contendit : ejusque veram significationem se detexissescripsit ad Pelliffonium.
III. Ubi non dantur partes, ibi nec extensio , nec figura,nec divisibilitas locum habet. Atque monades ist* sunt veraeatomi natur* , St ut verbo dicam, elementa rerum.
IV. Neque etiam in iis metuenda est dissolutio, nec ullus
concipi potest modus, quo substantia simplex naturaliter inter-ire potest.
V. Ex eadem ratione non datur modus , quo substantia
t 3 simplex
( 98 ) Putabat Leibnitius , etsi existenda pientiam : non enim dari rationem suffi-*atomi molis non e flet contra divinam po- cientem Deum determinantem ad subdivte«striam t fqre tamen cqntra divinam la- dendum hoc , non verò illud,