rem-

iive

SYNTAGMA II. CAPUT XVI. H9 ,

nitio ^ccoajuricio hicfpscta velut in rudi tabula. Si plus umoraequam lucis,erit ni-. '?»"!<-'5 d tot umora; quot partes lucis, eric color ruber vel roseus. Si lingulis partibus“"^-Uc *s gemina umbra ad]aceat, erit coeruleus: & sic deinceps; Vides hic primam > ie-Cui idam, cerciam, St quartam eömbinatioiiem.

PROPOSITIO VII.

Hinc tot sunt divers color es^ Quot sunt Iticis & luminis modificationes (fi conjugA*tl °nes. Patet ex anceeedentibiis.

Propositio, viii.

doleris enim fini ut Numeri Qua: est expresta mens Ariftotelts lib.de sensu & seri -r Celiam colorum proportionem in hac hypothesi sic explico. Nempe vel

^ilimt puri, hoc est concinui} vel purae fime tenebra;, id est umbra continua. Kc-f «uosextremos colorum terminos, eosque simplicissimos. Primus hoc numeroi signetur z alter f character supremus luci, interior umbra; tribuatur. In primoclv CUr totUm Ideis, nihil umbra;; in altero totum umbra:, nihil lucis; Jam vero fi^ ar acter superior fit unicas fiet progressio in hunc modum, z &c. Si sitduahtas;

^ tl n hunc modum. \ Stc; Si fit trinitas; fiet sie J-Jssöcc. Kx hoc patet, quamh-

j^Pmgressionem produci posse in infinitum* Qus autem singulis coloribus con-3 a do competat, dicetur infra,

PROPOSITIO ix.

j -dlbus color dicit continuationem radiorum luminis. Demonstratur. Hicco- Albuscb-° r enim dicit aliquam radiorum conjugationem per progressionem sextam ; lcd^ r ^J. omo 'j Ojl dicit radios umbris temperatos , aut drigregacos per eandem propositionem; *'&tUr dicit radios puros St cöiicinüos; Deinde color albus esi color simplex, nonMixtus; igitur vel dicit umbram Continuam, vel lumen continuum ; si enim dicatrat *>os umbellis interpunctos, aut temperatos, jam mixtus color est; atqui non dicitlibram cöntinuam, hoc enim dici non potest, igitur dicit lumen continuum. Et* c estmens Nristotelis hb.de (cn.&fenfib.cap.y. ubi habet album St nigrum este°lor es extremos in corporibus, ut lumen St tenebra;; alios vero ex his fecundum^Ueros misceri. Vide textum. Igitur eum supra demonstratum sit, eoioremo^porh lucidi eile ipsum lumen modificatum, atque adeo tot eile colores diversos;s u °c sunt luminis modificationes St conjugationes; illa certe conjugatio album co-

l^nua " ' .

a facit, qme plus luminis dicit; sed radii continui plus luminis important. quadi‘ 7 cti.Sc umbris interrupti: igitur luminis St lucis continuitas album colorcits° n mtuit.

rkoposrno L

ci u ^dit continui intensiores ittiftriorem albedinenh remissiores miniis vegetam esisfi r"’ ^ es clarissima habetur in analogia: cogita appulsos in oculum radios esie qu-jhhu m istilia spicula, quL retina; portionem aliqiiam configant; stat i m videbisfir ' lc ^ e ctum ; nam vel plagae sunt continuae, ica ut nullum punctum retina; siiperaj c a v ^bere in quod non singulare cadar aliquod spiculum; vel plaga; crun t rariores,cit U p nc discreta vulnera, nempe per partes intactas St illassas: prima consideratio fa-l 'ads l0 ' 1Crn cxccll säm, secundam minus extensam. Item considerari poliunt LucisVe * Ipicula, quatenus altius penetrant, St Vehementius vulnerant, vel minus pe-Vej anc ’ & vulnerant, St secundum hanc considerationem fidunt visionem magisi^uuuintenlam. Certe non potest negari, quod major vis luminis appulsi oculo;t Ur ^? rern 3ssecti°nem oculo, imprimat intensive non excensive ■ igitur magis lenti*Mest P ei 'actum visionem intensiorem: sed hoc est objectum videri illustrius;

diiy a . Cu dinem illustriorem; icitur intensiones radii Concinui illustriorem albitU-ls 'Pccierum in oculo depingunt.

PROPOSITIO xi.

tjg ^* nc ^Ibitudo maxime illuflris visumperfiringit, disgregaty & male afficit. Ra-patet ex dictis, quiacum multum luminis importet tam intensivum quam ex*

X 3 tcnfi -