ARITHMETICA.

67

Solutio, i) Numerus datus difiinguatur in claf-fes, a dextris faCto initio > et cuiuis clalli duae notastribuantur.

2) Ex clalTe ad finifiram vltitna, quadratum vni«tatis aequale rei proxime minus (§.151.) subtraha-tur, reliduum clalli finiitrae 1'ubiiciatur, et radix poftlineam loco quoti ponatur.

3) Duplicetur radix inuenta, et duplum, tan-quam nonus diuifor, scribatur lub finillra nota claf-fis sequentis, et, fi duplum hoc pluribus notis con-flet, reliquae vlterius verius llnillram fub numerisreloluendis ponantur.

4) Inquiratur, quoties diuifor nouus in quantorefoluendo contineatur, et quotus priori adiungatur,nec non in Jocum vacuum clallis, quae fub manibusefl, fub notam nempe dextram, transferatur.

5) Huius diuiforis multiplum in quotum nouum,a numero refoluendo detrahatur, et reliduum, 1»quod fuperfit, fub linea notetur.

6) Haec praxis 11.3.4.5. tradita toties iteretur*quot luperfunt numeri refoluendi elalles, et relolu-tio vel extractio tamdiu continuetur, donec ad finemfuerit peruentum.

7) Si poli finitam hanc diuifionem ex numerorefoluendo, aliquid remanferit, nunquam quidemsbfoluta radix potell inueniri, attamen fractiones de-cimales adhuc poliunt inueltigari, queis ad veramradicis quantitatem proxime accedatur. Nempe ad-jiciuntur numero vna, duae vel plures binarum ci-frarum elalles, et prior extractionis praxis continua-tur. Nam addita vna clade cifrarum, reperiunturrefiduae partes decimae, ope alterius cialfis cifrarum,manifefiantur partes centefimae, et ita porro mille-(imae et munitiores, fl libet, indagantur.

E 3

Exeai-