DIO I’ T R I C A.

259

Z) linientis areolis, quae vitri polyedri fuperficie*bus opponuntur, tum diflautia vitri ab ailere erectoBC, tum litus eius in tubo, debent definiri.

4) In areolas illas diffundantur partes imaginis in*uerfae, (§. 62.) et in fpatiis intermediis aliae imagi-nes pingantur; hae latent, fi oculus per polycdrumpiduram inlpiciat, reliquae vero partes diflradae inareolas, quia liedris vitri reda opponuntur et respon-dent, eoniunguntur, et imaginem diffractam for*mola lpecic ob oculos ponunt. Conf. Zaiin 7 . I. c.p. 260. I. r: v r m a n n\ Cap. JCJ. Continent. Petro •pol. T. IV. p, i(/4>

THEOREMA XIII.

LXV. Obietlinu humili, loco pofitmn A(Fig. 20- Tab XV.) per prijuin trigonumvitreum , oculo in D pofito , videtur ait i oreloco collocatum in E.

Denioiijlratio. Nam radius AB refradione primainfleditur verius C, (§. 7.) et refradione fecunda di-rigitur verfus D, (§. 8-) quem li reda perlequaturfpecfator, cernet obiedum eleuatum vsque ad E.

S C H 0 L I O N,

LXVI. Alterum, quod prifvui vitreum illujirat, phae-nomenon , ftint colores iridis, quorum caufas, ex New*toni fententia, ftrittim fuo loco indicaui; (,§. 43. lecj. Opt.)quae vero circa pitturam arcus colorati in aere pluuiofo ,jiuc iridis, tam primariae, quam Jlcundariae, Jinghlatintnotanda funt , ea diligentius exponunt Cartesivs deMerearis, Cap. VIII. D. Haliev Trans. Angi. Huiii.267.p.yiq. in Loivtkorpi epit. Vol.ll. p. 1$}. Hambf. r-ge«rvs difput. de iride diluuii. Dichsus Diopt. p.yiC.

R 2

CAP VT