astronomia

?4Q2

PROBLEMA XVII.

LXIII. * Invenire altitudinem montiscuiusdam lunaris.

Solutio. In lunae crefcentis vel decrefcenti: re-gione obfcura ope tuborum obferuantur puntfta uci-tla, quae notabili interuallo a phafi, luce soli; per*ufa,ditlant; quae quidem vtique funt vertices montiumpraealtorum, v.g. D, (Fig. 16.) qui citius a fole,quam valles vicinae, collullrantur. GalilevsNunc.Sid. p. 24. Lond. 1653, 8, cuhiGassendiInft. aftron. reperit, diftantiam A D superare inter,dum 3*3 diam, lunae; led He veli vs p. 267 ma-ximam affumit ^ diam, lunae. Itaque pro hac ob-

feruationc eft AD = —-- ♦ 17,8 mill. geogr.

Jtft autem ob radium Iblis SD sphaeram in A tan-gentem, A ADC re<ftangulum, in quo AC =232,2 mill. geogr. et AD = 17,8 m. geogr. Quareper theor. Pyth. eft hypothenufa CD = 232,8 aqua ablata CE — 232,2 prodit altitudo ED= T j 3•j mill. geogr.

DEFINITIO XII.

EXIV. Obleruatioues comprobant, lunam nonfemper in ecliptica versari, sed modo supra eam as-surgere, modo insra eam descendere. Puntfta, inquibus via lunae eclipticam secat, nodi appellantur.Alter borealis, afcendens, vel caput draconis Si,per quem luna supra eclipticam versus boream ad-fcendit; alter, priori oppofitus, meridionalis, de-fcendens, vel cauda draconis ?§, dicitur. Limitesfufitpuntfa viae lunae, quae a nodis 90° diftant, inquibus luna maxime ab ecliptica discedit.

PRO-