444 AST R O NOMIA

hoc incrementum longitudinis fixarum praeceffio asquino-clioruui. Caujfia plu/fiai , docente Newtono L. III.Frov. ,7, eft attio fi,'olis in tellurem fiphaeroidicam, qua in-terfielliones aequatoris et eclipticae mutantur; quod argu-mentum multi a. Imo dum fubtilirer dificujferunt , laudati ade la Lande Art. jj lifJqq. merito conferendo.

PROBLEMA XXXVI.

CXXX. Inacnirc, quaenamftella[apradatum horizontem femper exjlet , vel fem-per infra eum delitefcat.

Solutio. A quadrante PQ^(Fig. 31) auferatureleuatio poli PR., relinquitur deprelfio aequatorisRQ^, altitudini eius AH aequalis. Et quia Hellaecirculus diurnus eld aequator! parallelus, (H. 22. Aftr.fphar.) lequitur, (feliam, quae declinationem bo-realein maiorem habet depreilione aequatoris QR,femper fupra illum horizontem exllare, et vicillun,ftellam, quae habet declinationem aurtralein, maio-rem eleuatione aequatoris A H, lemper infra datumhorizontem delitefcere.

S C H O L I O N.

CXXXI. Reliqua, quae ud ftellas fixas pertinent, ‘pro-blemata, de declinatione, afcenjioue retia et obliqua etc. in-venienda, in fphaerica aftronomiae parte explicata fiunt.

DEFINITIO XV.

CXXXII. Stellae notiae dicuntur fixae, quaenon femper in coelo lunt confpicuae, led quando-que extra ordinem lucent.

S C H O L I O N.

CXXXIII. Plures uouae eiusmodi ftellae ab aftrono-mis deteStae finiit, ex quibus tantum injigniores hic fiuntcommemorandae. Hipparchvs talem vidit, incertumquo coeli loco , cuius confpcEtu permotus fuit, vt auderetar.nu ticrare pofleris ftellas, tefte Plinio II, t(. Hepi-danvs in Annal. Alemann. ap. Goldast. T.I. Rer.Alem.narrat, a. 1012 nouatn mfiolitae magnitudinis per tres menfies

fulfiSfic.