570

Summarium Historiae Astronomiae seculo XVI.

truin secundum distantiam CM et G similiter secundum IG et CN aequales. Intereasi centrum Terrae jam emensum fuerit utcunque FO circumferentiam secundi ac suiepicycli, jam ipsum 0 non describet eccentrum, cui centrum in AC contingat, sed inea, quae ipsi DO parallela fuerit, qualis est LP. Quodsi etiam conjungantur 01 etet CP, erunt et ipsae aequales, minores autem ipsis IF et CM, et angulus DIO ==LCP, et pro tanto videbitur Solis apogaeum in CP linea praecedere ipsam CA. Hincetiam manifestum est, per eccentrepicyclum idem contingere, quoniam in praeexistentesolo eccentro, quem descripserit D epicyclium circa L centrum, centrum Terrae vol-vatur iu FO circumferentia praedictis conditionibus, h. e. plus modico, quam fueritannua revolutio. Superinducet enim alterum eccentrum priori circa P centrum acci-dentque prorsus eadem. Cumque tot modi ad cuudem numerum sese conferaut, quislocum habeat haud facile dixerim, nisi quod illa numerorum ac apparentium perpetuaconsonantia credere cogit, eorum esse aliquem.“

Medium aequalem motum apogaei computat Copernicus 10° 41' in annis mediisAegyptiis 1580 (ab anno a. Ch. 64, quo assumit aequationem fuisse = 0, ad annum1515) iudeque annuum 24" 20"' 14"". Haec subtracta ab annuo motu simplici 359°44' 49" 7'" 4"" (capite 14. iuventi), relinquunt annuum anomaliae motum aequalem359° 44' 24" 46'" 50"", qui divisus per 365 exhibet diurnum motum 59' 8 " 7'" 22Ad inveniendum verum Solis locum construit Copernicus tabulas „motus Solis ae-qualis simplicis“ et „prosthaphaereseon Solis“ (cap. 14. et 24.) et capite 25. explicatearum usum: „quaerendus est verus aequinoctii verni locus cum anomalia simplicisua prima, medius motus centri Terrae simplex ac annua annomalia, quae addantur.Cum anomalia simplici inventa in tabula invenies anomaliae annuae prosthaphaeresin,quam addito anomaliae annuae vel subtrahe. Quod reliquum aggregatumve fuerit,erit anomalia Solis coaequata, per quam sumito prosthaphaeresin orbis annui, cumexcessu, qui semper addatur, fietque ipsa prosthaphaeresis aequata, quae auferatura medio loco Solis vel addatur. Quod residuum collectumve fuerit, verum Solis locumdeterminabit a capite Arietis sumtum; cui si demum adjiciatur vera aequinoctii vernipraecessio, confestim etiam ab aequinoctio ipso Solis locum ostendet iu signis et gradi-bus circuli“.

Haec illustrat editor Miillerus hoc exemplo ad annum 1515 d. 14. Sept. mane

h. 5 post ortum Solis.

Praecessio aequinoctiorum. Radix . . 5° 32'

25 Sexagenae annorum. 20. 55. 2"

15 anni. 12. 33. 1'"

4 sexag. dierum. 33. 0.

29 dies. 3. 59.

17 scrupula.. 2.

Summa 26. 40. 12. 2.

Anomalia simplex aequinoctii. Radix 6. 45.

25 sexag. annorum.. . 2. 37. 15. 3.

15 anni. 1. 34. 21. 2.

4 sexag. dierum. 4. 8.

29 dies. 29. 58.

17 scrup. 17.

Summa: sexag. 2. 45° 39' 2" 17"' anomalia simplex.

Duplum 5. 31. 18. 4. 34, per quam inveniturprosthaphaeresis aequin. 35', addenda medio motui 26° 40': vera praecessio aequinoctii 27° 15',

Motus ©a prima stella Arietis .4. 32° 30'

5. 40. 27. 56"

5. 56. 12. 16. 46"'

3. 56. 32. 45.

28. 34. 57. 29.

16. 45. 19.

Summa: 2. 34. 34. 40. 34.