C A P. VI.

De proprio Damone sententia vera, unde veniat, quis fit, quid agat, quam diu nos regat.

C A P. VII.

Damon proprius unus idemque omnes partes nofiri corporis gubernat .* non e fi alius animae,alius corporis prafies ; alius beneficus, alius maleficus.

C A P. VIII.

Non est anima nostra pars, puta mens.

C A P. IX.

Aliqui supplicationes tanquamad duos Genios, alii tanquam ad plures instituunt . Com-

muni quadam prece ab omnibus advocatur, quoniam Veus, qui omnibus suum propri-um Genium largitur, unus est. Proprius Damon docet quomodo velit invocari» & coli •

C A P. X.

De invocationibus sacris, earum dignitate, & pr astant ia. Humanis non e(fe metienda fu-

SECTIO DECIMA

C A P. I.

V ia ad felicitatem extra religionem nulla e fi - Soli Sacerdotes ( AEgyptii) Diis cogno-scendis, & fibi ipfis, & veritati incumbunt.

C A P. II.

Sacerdotes non respiciunt ad vanam gloriam in sacris operationibus. Nullum ph ant astatribuunt locum< Calumnia in veros sacerdotes non debent dirivari, quod referiantur

aliqui impostores.

C A P. III.

Alia artes ad futura pravidenda excogitat a,non sunt conferenda cum divina Mantice-

C A P. IV.

Divina mantice multa nobis bona par it. Dii ex usu nostro eam animabus nostris vel in-

ferunt, vel non.

C A P. V.

Homo d Dei vificne-lapsus in vitam mortalem, ita demum felix erit, fi ad priorem statumpoßit restitui. Fit hoc per Dei cognitionem ; qualis illa fit pra ea, qua est bu]us vita.

C A P. VI.

Theurgia animam parat & assuescit ad divinam unionem• Gradus per quos ad demiurgum &

aternum ?$yv adducit.

GAP. VII.

vFgyfitii statuunt bonum aliud divinum, fc • Deum ipsum ; aliud humanum, cum Deo unio-nem. Bitys. Thettrgi circa hac unice occupantur. Hec credibile est errare eos , aut fal-li in investigatione felicitatis.

C A P. VIII.

Fotum pro veritate & fer feli a de Diis cognitione impetranda, felicitatis, & amicitia du-ratura fontibtfs. s

IAMBLICHUS