xxij Grammatica Lingua
Au , ut plurimum sonat af, ut aurk ipse aftos , in-terdum vero aß , ut «Jam aula , quasi «/3 am. Quarequoties post au sequitur 8,£, ;,t,<?,%, edenda eritut af, (1 vero post ipsam ponantur vocales , vel cae-terse aliae cenfonantes, supradictis exceptis, pronun-cianda erit ut aß.
E/, facit i, estque terminativafecunda: & tertiiepersonae praesentis , & futuri activi Verborum ba-rytonorum, Ut ypiqci; yfiqa , 6c ^Ae; ypiftvc, L-eA>jypa-\{.
Eu, effertur ut es, modö ut tß , quando autem de-beat pronunciari ut e/, quando vero ut tß, observan-da est supradicta regula de au.
Oi , aequivalet "etiam i. Cujus terminationemamant omnes nominativi plurales nominum tertiae5e quartae declinationis.
o <j , correlpondet ou Gallorum, ac sonat v Italo-rum. Hanc terminationem habet secunda personaimperfecti modi indicativi passivae significationis.Item omnes fere genitivi singulares nominum mas-culini generis , & neutrius , si barytona excipias inac, & »s, & quae desinunt in /?. Item nonnulla no-mina foeminina, ut y.ai<j.i simia , Lee.
Caput II,
De Accentibus & Spiritibus.
T R.es habet vernacula haec Graecorum lingua,Mliteralis, accentus, acutum videlicet, ut A oyo ;,gravem ut t/ p«, & tandem circumflexum ut nuS.Loci accentuum sunt quatuor,ultima, penultima,
antepenultima , & praeantepenultima. Ultima tresrecipit accentus , non quidem omnes simul,cum unadictio unius tantum sit capax accentus , sed potestvel acutum, vel gravem, vel circumflexum,prout ra-tio exigit, suscipere.
Accentum gravem habent omnia monosyllaba,utt)? , vi, Si, Lee. Item adverbia in a, quae derivan-tur ab adverbiis Grsecoliteralis linguae in £? circum-flexe , ut trotpi doBe , a (g<?ic , za?.i bene , a xaX «q Lchujusmodi plura. Nomina etiam neutra distyllaba int, ut xtft cera, xop/j.i corpus, & alia.
Accentum circumflexum suscipiunt genitivi tamsingulares, quam plurales , in quorum recti ultimaaccentus est vel acutus, vel gravis, vel circumflexus, fUt ■9'ioi Dens, -S-eS , honor, ripim , v «stliti; virtu-tes, ? istim. Eundem observant accentum accusa-tivi plurales nominum secundae declinationis, & om-nia verba circumflexa.
Penultima etiam duos admittit accentus,acutumvidelicet & circumflexum : hunc suscipit cum pe-nultima est naturä. longa , & ultima brevis in di-ctionibus plerunque diisyllabis,ut \xwa, Scwpa, Lee.item in iis , quae terminantur in a>va ;, ut Uva; fit-culum , iyoovat; certamen , & in participiis verborumcircumflexorum, ut itlnürimi; verberans , ayaasravTai;amans , & sic de reliquis.
Acutum vero requirit cum utraque est vel bre-vis , vel longa , ut A oyog verbum , 'fi urbes ,vel longa per appositionem, ut Srfipo; fiducia. Om-nia neutra plurisyllaba in i, habent accentum acutumin penultima, ut w^yvtSt ludus , homun-
culus. Item omnia plurisyllaba cujuscunque sint ge-neris, dummodo habeant ultimam longam, acuunturin penultima, sicuti & omnia verba quae non suntcircumflexa,ut Suualdvu corroboro, confirmo,
8c alia.
Antepenultima duntaxat acuitur , si ultima fuerit
brevis, ut ivfyov&ot; homo. Cxterum nonnulli ex re-cemioribus Graecis non solent respicere ad ultimamsyllabam, sed Latinorum more habita ratione quan-titatis penultimae , antepenultimam acuunt,si penul-tima fuerit brevis, ut animal» fianBißima pro iyio>-TctTti, aS'rM; injuBos pro aS'ixvsc, Lee. Melius tamenvidetur g c elegantius regulas accentuum observareliteralis grammaticae, ad quam velim confugias.
Praeantepenultima vero acutum agnoscit Le cir-cumflexum , acutum quidem in iis, quorum penulti-ma est in ict, ut aiafzct'^Xiami; exultano , cvuxhaotv noxsatia esi , quasi ia, unicam efficiar syllabam, Le in'Trjjcvsr/tpo^ulovoi;, quibus additur particula v%, ut xa/j.t]t,xi/xtlm facitis : circumflexum autem in iis quotumpenultima circumflectitur , & iis additur articuluscum particula ve, ut Siilovt vidi illud.
Jam spiritus in hac ipsa lingua iidem penitus suntqui in Graeca literali, lenis videlicet, Le asper , iis-que eodem modo in utraque lingua utendum est.Quare non parum sumet utilitatis , Le commodi tamin orthographia , quäm in nominum declinatione,inflexioneque verborum is,qui Grammaticam Giae-cam apprime calluerit.
Caput III-
De Partibus Orationis.
C Um octo sint Orationis partes, Articulus sci-licet , Nomen, Pronomen, Verbum , Partici-pium , Adverbium, Praepositio , Se Conjunctio,de iis singillatim habendus erit sermo , si prius di-xerimus quot casus ac numeros vernacula Graeco-rum lingua admittat.
Quatuor igitur in quocunque numero casiis ag-noscit , nominativum , genitivum, accusativum , 8cvocativum. Genitivus ultra propriam significatio-nem retinet etiam Dativi, ut a-5 SiSu tibi do. Accu-sativus vero non raro ponitur loco genitivi, Le prae-cipue pro articulo ut w tjjumt«; pro it tiixwtwhonor illorum, Le dicunt tva xojj.ujx.Tt -ico fi pro fttijxiS,id est , fruBulum panis.
Duo tantum sunt numeri tam verborum quamnominum , singularis videlicet, Le pluralis : re-spuit namque dualem numerum haec lingua , utpotesolis Africis proprium, ä quorum melliflua suavita-te quamvis longe distet, suas tamen habet Le MulasLe gratias.
Articuli nominibus praefigi debent; sed quando ,hoc opus hic labor est. Caeretum vel ulus optimuserit praeceptor, vel tua temec materna lingua doce-bit. Nam si tua lingua articulis utitur , ubi eos po-nere in ipsi conaberis , ibidem collocabis in Grae-ca. Exempli causa , si Gallice loquens dicas, lafeile de N öftre Dame , eadem Graece vertens cnun-ciabis cum articulo b icfilb £ 3-ioloxvs : si vero di-cas , nous avons grande peste absque articulo , di-ces etiaim GraEce , tjxetg tyojxtv jj.tyir.luj top-dii, nullopraeposito articulo.
Adverte tamen in nomine , &tk , semper praepo-nendum eile articulum, quamvis in aliis linguis nonpraeponatur, dicendum enim semper est o 3-eo? cumarticulo, unde cum dicunt gloria tibi Deus , adden-tes articulum aiunt (e> ° ■3-«?.
Adverte etiam Gr^cos vulgares carere articulispostpositivis, pro quibus Latinorum more relativisyui,yua,tjruod,uwiv:ur ,postponentes a<möio:fitxöia.f7roiey,ac praefigentes articulos, o,Ts,ut« Uhfo; * esare/ic Pe-trus qui.
Tres