464
ALS ATIA GERMANICA
§. IX.
Vignierii
systema.
siit
Temporis obscuri periodus est, quam superioribus Genealogis felicius exprHier. Vignierius, (1) Gallo-Bleseniis, qui Habsburgicam domum abAllati» Duce, ut supra dixi, derivavit ; salebrosam, at tutiorem viarn ing re $Hic itineris, in Lotharingiam suscepti, occasione cum in varias ibidem c ^ Ca „ tJ d ilibros, in quibus Lotharingiae Gentis majores occurrebant, incidisset, ad inveflV^ejus incunabula inductus, ad Etichonem usque , & per eum ad Meroving ^
Praefectos Palatii magno' ausu ascendit. Lqtharingicam Vignieriani stemmatis P 3Theodorus Godefredus , Dionysii filius,* Historicus regius, (t) & Cantab ^Faber (u) paulo ante jam indicaverant. At praecipua his cura fuit, ut LotharmS- gd jDomum nec ä Carolo, Lotharii Gallorum Regis, nec a Guilielmo, Go ^Bullionii, Hierosolymorum Regis, fratre provenisse ostenderent, atque adeo SvRIANI Champierii, (x) Wasseburgii , (y ) & Rosierii, (z) qui scculo Stmagnis voluminibus haec adstruere conati sunt , somnia dissiparent. Godeh eFaber Gerhardum, Alfatiae Comitem, Lotharingicae Gentis auctorem primiproduxerant, sed majores ejus, ceterasque Alsaticae hujus Gentis lineas, praeter ^silentio. Idem Godefredus eodem tempore Merovingica Habsburgensium i nCU l e( 1 ea-evertit, ( a ) ut Hispanorum & Lotharingorum in Galliae coronam jura, qu* Klogia hac tum sibi arrogarant, everteret. Vignierius Lotharingicam C LjoSHabsburgo-Austriacam gentem ä stipite communi , Etichone , deduxit, & ^^it-Genealogiae hujus gradus per idonea documenta verisimilibus conjecturis ad e pit>Stemma hoc, magno mox applausu exceptum, majores pedetentim vires flaex quo Principum & Ecclesiarum tabularia patent. Nonnullis hinc Genealogi 0 $,nata, ut aedificium Vignieriano concinnius tractu temporis construerent, if 3 r ^pesut Eticho, Alfatiae Dux, commune Habsburgici & Lotharingici stemmatiscaput maneret, quamvis in descensu & ascensu per lineas & gradus diversa hst 1via uterentur.
..... Vignierianum nempe opus vix in lucem prodierat,, quum Jac. CHiEi' ETldS j 1 # 5vanation« P ar ^ s iEius, quae Habsburgica respicit, illustrationem suscepit. Tria °P e ^ e 0p^’
Systematis
Vignieriani
Ü
( s ) An. MDCVT. natus, An. MDCXLIX. majoreForma Lutetis edidit: La viritable origine de tres-illiißres Maifons d’Alface , de Lorraine, d’ Auftriebe,de Bade £=? de quantite d’antres. Obiit LutetiaeAn. MDCLXI. Patrum Oratorii ad S. MagloriumCongregationis Superior. Junioribus annis EcclesiasReformatorum Blesensis in Gallia fuit Minister.Avum habebat Nicolaum Vignierium, cujus eruditumopus Bibliotbeque biftoriale aliquot voluminibus extat.
Ceterum Habsburgö-Austriacos ab Etichone, Alsa-the Duce , descendere, jam ante Vignierium con-jecisti sunt plures. Sententiae hujus aliquid protule-ruht Gebvilerus in vita Odilia, Lazius de Migrat.Gent. Lib. VIII. Gc/illimannus Habsburg. Lib. I.Gap. III. Bucelinus Germ. Sacro-Prof. Tom. I.Gerreal. sol. 21. & Tom. II. Distor. Agilolf. sol 556.sed non historica methodo gradus generationum mon-strarunt. Quis ferat Bucelinum, cum Habsburgicos? Warino quodam , homine ignoto, quem Aleman-nis; Ducem & Eberhardi, Murbacensis Abbatias fun-datoris, filium facit, derivare conatur; Eberhard«ipso improlein se fuisse testante. Vid. Tom. Lpag. 778. Scintillam veritatis Bucelinus , Lazius,«orumque symmysta: viderunt, sed eam involveruntcommentis. Idem de Jo, Ruveio dicendum, quiin Antiquitez de la Vosge Gap. II. & Gap. XIV.pag. 186. ad Etichonem quoque Ducem, Odilisepatrem, ascendit, ac Chronici Novient. & FragmentiUrstisiani fide ab Etichone ad Leudesium & Erchi-noaldum progressus scribit: L’Empereur Maximilianvoulut avoir Luitfrid , comme aujji Attico fin ayeulen 1 ’arbre de fa Genealogie , voire tenoit « grand’beurdüstre defiendu de la lignee de S. Odile.
( t ) In Genealogie des Ducs de Lorraine , quiliber An. MDCXXIV. Parisiis impressus , An.MDCXXXIII. ab Auctore recognitus & denuo de-scriptus ex ejus Bibliotheca in mea» migravit.
's ? otl s!
( u ) Consiliarius regius , variisobiit An. MDCLVIII. Libro, de qoo ,,
praefixus est titulus: Confidhations bßi°’ > G/Genealogie de la Maison de Lorraine ,^Cbanterequ le Febure, Paris MDCXLU- ^(js, ^( x ) SxMPHORIKN ChAMPIER,tonii Lotharingiae Ducis Medicus, i" a\S‘
Hifioires du Royaume d’ Austraße oU * _
tale, dite ii prefent Lorraine qstoHic primus in Godofredi Bullionii s.
Lotharingicas quassivit. • ■,$
( y ) Richard Wassebouro, ^ rC atiiS' füi-rodun. in oppido S. Michaelis Lothar.
Antiquitez de la Gaule Belgique, ^odo ^ 1soh ubi ä Julio Cas, ac Guilielmo, ^lionii fratre, Duces Lotharingos deriva' A. ut( z ) Franc, de Rosieres, Barrod"diae. Tullenlis, evulgavit Stemmata J-t , ;
Barri Ducum , Parisiis MDLXXX.^
la«
Auctore ab Henrico III. Galli® c0 nl<* ta Lä Cantarello Fabro sub Ludovico XDi-^ d’^'ßi ^( a ) De la vraye origine de ^ a /^ a ßß;e^ re ^tid 1coutre 1 ’opinion de ceux , qui la f 0,t * - <,f ' Ml
ligue masculine des Rois fte Arante d (in e ^Aot 1race, Paris MDCXXIV. 4 to. Opv« A &b WAuctoris prodiit, sed An. MDCXL ' 0 ,
n
iH 6
revisus, calamoque exaratus, C gq,i;oth cC3111
allegato , extransivit.
(
tem
Godefrediana in
b ) Ad Lotharingicam Vigniefi an ^ 0)annotavit qutedam Caeolus '
y Stl ll
6 f l fl t>°‘
LCU1 eUiXiUlclVlL VjUcCU.iUU va*' I:,u ‘nillt G-' CP(0
Abbas, in Trahe bifiorique fur sub * ßP llV
logie de la Maison de Lorraine ,• eja S
mine Balkicourt edidit in «vo. J/es Ord. Prmnonßrat. Tom. II. P a f‘menta Sacra Andquit. Tom. "• P - Ml-Lh-( c ) In Steitimate Außriaco A»«pi* edito sol.