GENEALOGICO- HISTORICA.
5 Z 3
AlK
oerti Habsburgici filium, Regem deinceps Romanorum, initio Landgraviatus superiorj^nis ad Habsburgicos pervenerit, cum Oetingensis e contra partem Episcopo Argent.atn vendiderit. At vero diu ante Henrici hujus tempora superiorem Landgraviatumabsburgicos tenuisse, nec Oetingenses ante sec. XIV. Inferioris posseffionem adeptose > ex dictis elucet.
§. CLXIV.
0 ,. Landgraviatum & Episcopalia feuda, An. MCCXXXVIII. post Henrici Landgravii Historicifiliis 1 ac ^ Imperatorem & Ecclesiam Argent devoluta, Oetingensibus dein collata «“ores.
‘ e , credit Obrechtus. (r) At Oetingenses Landgraviatum istum cum feudisp Q aili ß An. MCCCXXXVI. obtinuerunt, Landgravios, qui praeter Habsburgensesq .Henricum occurrunt, adscribendos este Oetingensi familiae, cui etiam titulusq n jituin de Werde competierit, existimat Gu-illimannus , (O diversas Werdensiumg.^’Hg'ensiumque familias confundens. Sed & nullum Inferioris Alsatiae Landgraviume MCCXXXVIII. quo Henricus decessit, Comitis Werdensis axiomate usum fuisse,£ o Gu illius (h) censet. Sigebertos autem, Henrici patrem & avum, WerdensisUl Ms titulum in chartis adhibuisse, ex superioribus lector abunde intellexit.
^ Neque levior Chifletii pluriumque error est, qui Landgraviatus originem %j^ Uc Wus occasu repetunt, atque adeo Landgraviatum ex Ducatu prognatum statuunt,j^stces & Comites Provinciales, vel Landgravii, simul & eodem tempore extiterunt.
Ucatu extincto Landgraviorum formula nullam subiit mutationem , sed Advocatisovi l:i ci a }ibus auctoritas major accrevit. ( x) Duces Suevise fuisse quoque Landgraviosj) ut rem notissimam, Casp. Lerchius (jy) perscribit, contra omnium monu-ent or Um fidem.
n .. Sunt, qui Landgraviatum Alsatiae ad Episcopum Argentinensem jam olim perti-j) !.* e > mortuoque Henrico ad eum tandem rediisse, docuerunt, (z) Mihi vero inje 3 charta ullum unquam se manifestavit vestigium, ex quo Praesules Argent. anteMCCCLIX, jus aliquod in Landgraviatum habuisse, conjicere liceat.
MONUMENTA LANDGRAVIORUMALSATIiE INFERIORIS.
§. CLXV.
1 ^ r Monumenta Landgrav. Infer, eminet tumba lapidea, quam Tabula I. exhibet, uiriciipico Landgravio, ex Werdensibus penultimo, (a) An. MCCCXLIV. in exedra Landgr.fef^^esise Guilielmitarum Monasterii Argentinae erecta. Ulricus jacens, tunica Monum -*11 * or * ca indutus, repraesentatur cum Inscriptione : “ Anno Domini MCCCXLIIII. n '
» r> ' Nal. Octobris obiit honorabilis Dominus Ulricus Lantgravius Alsacie. Orate**° eo. (i,)
Ad d ^ a P it: i galeato Uirici supposita est cassis. Ad pedes ejus duo cubant leones,dexteram jacet ensis oblongus, & duae chirothecae, insignia Nobilium.
fn er Su Peri°ri huic lapidi alius subest inferior, tegens ossa Philippi , qui Canonicus Philippisummi templi & frater, Uirici. Philippus ibi visitur jacens, complicatis manibus, Monom,tQ ga laxa & fluida, descendente ad pedes, quibus adjacet canis. Ad latus Ibidem -<l Landgraviatus comparent. Inscriptio, lateribus Lapidis insculpta, haec est:
>, Domini MCCCXXXII. III. Kal. Julii obiit Dominus Philippus LantgraviusWnt Cie Oanonicus majoris Ecclesie Arg. „ (c) Duo leones lapidem superiorem
Xx°x 2
Duplex
O) pag. 284.
( Lib.VI. Cap. II. pag. 246.
( * ) d'Alsace Part. L pag. 299. ,
D° nf ' %’ ra P a S- 'P 5 ' XVIII.
( 2 \ » e nobilitate immed. Part II. pag. 136.4t ^Us a -Nauclerus , Trithemius , Guilli.
( « ) De Ulrico vide pag. 927.sq.
( b ) Epitaphium hoc in Descriptione GuilielmitatilTempli pag. 199. exponit Hubkkus, sed in annopeccat, & mensem omittit. Rectius Obrkchtus inProdr. pag. 280,
( e ) De Philippo hoc supra loco alleg.