GENEALOGICO-HISTORICA;
62 z
^cundo Albericus (/>) eum Conrardum VVormacensem & Ducem Wormatim y ocat,^u°d in urbe hac sedem suatn habebat. ( q ) Tertio Conradus , in Ottonem Regem,olerum suum, cum filio ejus Ludolfo An. DCCCCLIII. rebellis, in urbe MoguntiaP er duos fere menses obsessus est. (r) Moguntia autem Franciae orientali quoqueAst adlcripta. (s) Quarto Conradus postquam cum Ottone Rege in gratiam rediisset,^ u catu dimisso, postea in bello adversus Hungaros legionem Francorum , quasfartam exercitus partem composuit, ducens in proelio ad Lycum An. DCCCCLV.
occubuit, (r)
§. cccxvm.
O T T O.
• S
Conradi hujus filium Ottonem, Wipfo (tt) Ducem Francorum , Ditmarus (ac)~? rr cntorum Ducem & Veronensium Comitem, Conradus II. Imp. ipfius nepos, Ottonem'Formaciensem, (y ) reliqui scriptores & chartae veteres Ducem simpliciter appellant;3 u o anno Ducatum acceperit, reticentes. Lothar ingiam, Conrado exauctorato,Junonem, Archiepiscopum Coloniensem, ab Ottone I. Rege, fratre suo, admi-Olsttandarn obtinuisse, multi tradiderunt. An. DCCCCLXXV1I. Otto Dux una cumJoditha , uxore sua, tribusque filiis, Heinrico, Brunone , Cunone, monasterium^ Lamperti in Dioecesi Spirensi instituit, (z) Postea ComitatumSpirigoviae, ut infrad°cebo, cum Ducali suo munere junxit. An. DCCCCLXXXV. Otto III. Imp.fpiscopo Wormat. praedium suum Eppingen, in Comitatu Ducis N Comitis Ottonis pp 1 Pagis Defingouue Sc Creihgouue , ob petitionem Cuonradi Ducis , Sueviae scilicet, donavit, (a)lodern & sequentibus annis idem Otto Imp. Ecclesiae Wormatiensi varia, suadente Ottone, privilegia dedit, (b) An. MII. Henricus II. Imp. Burcardo, Episcopo Wormat.fotum praedium omniumque proprietatem, quam nos. inquit Henricus, per dilecti35 consanguinei nostri Ottonis quoque Ducis firmam traditionem in proprium jus acce«5 pimus, sicut ipse visus est habere infra eandem civitatem, hoc est Uuormatiam,,,^uchsalae dono tradidit, (c) Ottonis Ducis aedes Wormatias magna ex parte seAdemisse, & in Ecclesiam S. Pauli commutasse , Burcardus Episcopus in chartaAn. MXVI. scribit. (</■) Wormatiam libertatem tum accepisse & sedem Ducisntuehlalam fuisse translatam, arbitratur Tolnerus. (e)
§. CCCXIX.
Heinricus I.
Filius natu major Ottonis erat Henricus, vulgo Hetze ! , Heci! dictus, qui vivo patreUnciae orientalis Ducatum rexit. In solennitate Paschali An. DCCCCLXXXV.ÖPedlinburgi Ottoni III. Imp. quatuor Duces ministrabant y inter quos Hecil, DuxMancorum, ad Cellarium. (/) Obiit quadriennio post ante patrem ; (g) filium^linquens Conradum, qui post Saxones Imperator electus est An. MXXIV. Alsaticam. uxorem, Adelheidam, Gerhard: , Egishemii & Dagsburgi Comitis, filiam, (L)^ Matrimonium duxerat.
Tom. II.
Gg gg
§. CCCXX.
^ P ) Loco cit. & ad An. MXXIV.q > ? ) Peculiaris Wormatiensis Ducatus, a FranciaeDucatu distinctus, nullus unquam fuit,Ltm UCes franciae, a sua, quam V^ormatia: babe-' habitatione V^ormatienses sunt dicti. KoelerP r «fat. ad Diff. de Familia Aug. Franconica.
Da» V ^ Frodoardus Annal. ad An. DCCCCLIII.
V f -8;. sq.
t;W) Reginonis Continuator pag. 79. Mogun.! at( ^tropolim Francia , regiamque civitatem appel-
/ t ) Witichindus Lib. III. pag. 6;6.
/ u ) Vita Conradi Salici pag. 42 c. 1
* ) Lib. V. pag. 370.
) In diplom. praefixo BurchArdi Episc.
/■ rmat - Libris XX. Decretor. pag. 3.te* ) Charta fundat, in Aufführung der Hoch .Q r '^eyerijchen Landesfurstlicben gerecbtsamen überI«iti „ Ml f en u-S. Lamprecbt , in Probat, num. 1.UIa & finem ejus jam dederat Guuximannus
de stemmate Conradi Salici , in SknckenbergiiSeletlis Juris & Astor . Tom. III. pag. 232.
(a) Schannat Ustor. Epifi. Wormat. Cod.Probat, num. 29.
( b ) Ibid. num. 30. & }i.
( c ) Ibid. num. 41.
id) Ibid. num. 48. Ditmarus in fine Libri Y»pag. 371. ita canit:
» Urbs Wormacensis gaudet temporibus istis„ Libertate sua, cujus manebat in umbra„ Hactenus , 'atque Ducum fuerat sub legesuorum &c.
( e) Histor. Palat. Cap. VII. pag. iZr.
( /) Ditmarus Lib. IV. pag. 349.
( S ) Qui seculo sequenti adhuc superstes erat.Annus mortis Heinrici verbis Nkcrologii Fuld.nititur, quo Heinricum Ducem An. DCCCCLXXX 1 X»obiiffe annotatum.
{b ) Vid. supra pag. 495 - iw-