248 LIBE X

cuius apogæum eſt propò ſolſtitium æſtiuum, facitSolem in ſeptentrionalibus ſignis tardiùs, in auſtra-libus velociùs moueri. Diutiùs ergo cunctatur Sol ineſtate ſupra horixontem, quam in auſtralibus inſralatet. Aequalia autem eſſent interſtitia diei& no-tis huius, ſi apogaum Solis in æquinoctijs reſideret.quemadmodum factum eſt( calculo tabularumPrutenicarum docente) circa annum mundi 11bo.cum in aquinoctio verno eſſet.

Cur huĩus anomaliæ hic facis mentionem, cum tameneam, ſicut& cæteras, quibus dies naturalesvariantur, hactenus neglexeris?

In collatione dierum& noctium artificialium¶ quæ quidem ſunt dierum naturalium partes)tantum diſcriminis dierum naturalium inæquali-tas procreare non poteſt, vt de eo curandum ſit, ſi-quidem nec ipſi naturales dies( ſi vnicus ad vnicumcomparetur) notabiliter inter ſe diſcrepant. At plu-res dies naturales collecti, quemadmodum præſenticoncluſione accidit, accumulant diſſerentiam ne-quaquam negligendam.

XI.

In ſphæra parallela totus annus in vnum diem&vnam noctem artiſicialem ſccatur. Dies tamen no-ctem magnitudine excedit.

Proba.Cum equator& hori⁊ on vniti ſunt, Sol in æqui-

noctio yerno oritur, nec priùs occidit, quàm ſemeſtrimotu