Buch 
Species hactenus editas aliasque insuper multas noviter inventas et descriptas complectens. in qua agitur primò de plantis in genere, earúmque partibus, accidentibus & differentiis; deinde genera omnia tum summa tum subalterna ad species usque infimas, notis fuis certis & characteristicis definita, methodo naturae vestigiis insistente disponuntur; species singulae accurate describuntur, obscura illustrantur, omissa supplentur, superflua resecantur, synonyma necessaria adjiciuntur; vires denique & usus recepti compendiò traduntur / auctore Joanne Raio
Seite
296
JPEG-Download
 

Historia Plantarum.

2 p 6

A. 6 . Gnaphalium minimum J. B. minus repens C. B ? perperam, non enim repis, rarius procum-bit ., sed erigitur. Filago minor Ger. Gnaphalium 'vulgare tenuifolium J. B. Hac enimduo pro eadem planta Jftecie habeo. )t setlsl CltbtötCÖ.

Lignescit radix multis fibris capillata, haud secus ac Gnaphalio vulgari sive Impia: : Caules mul-ti, dodrantales, ramosi: folia unciam longa, sili -paene tenuitate, incondita, mollia, tomentosa ,incana : flosculi &c capitula per caules disposita, ut in praedicto Gnaphalio, sed pauciora minori-que.

Haec est Gnaphalii vulgaris tenuifoliae deseriptio apud J. B. quae piante quam nos hic intelle-ctam volumus exacte convenit, ut & locus inter segetes, solo praesertim arenose» aut glareoso.

Gnaphalium parvum ramosissimum, foliis avgufiiffimis polyjfermon.

Hujus plantam siccam habemus ubi collectam non recordamur. Radice est parva, simplici;caulibus sesquipalmaribus aut majoribus, firmis, in plurimos ramos & surculos divisis & subdivisis,foliis obsitos angustissimis, brevibus, acuminatis hirsutis. Flosculorum globuli in ramulorum divanca-tionibus, inque semmis surculis sedent pediculis brevibus aut nullis. Color floseulorum, quatenus insicco discernere licuit, albus.

#

7. Gnaphalium oblongo folio Ger. emac. supinum oblongo folio Park. majus , lato, oblomo folio C B

Lorrg-leaved «Ludweed. A

Cluj.

Palmares vel etiam majores habet cauliculos, quorum alii surrecti, alii secundum terram inflexi,teretes, villosi, quos indigesto ordine mollia, incana, latiore infima parte amplectuntur folia, extre-mo mucronata : multa summo cauliculorum fastigio insident capitella candicantia, flavescente la-nugine plena. Radix ctassiuseuse est, subfusca, fibris aliquot praedita, quae an vivax sit, assererenequeo. Aliquid autem affinitatis habere videtur cum Filagine minore Dodonaei.

Desertis quibusdam & siccioribus colliculis nascentem aliquando observabam.

* 8. Gnaphalium minus latioribus foliis C. B. Park. Ger. emac. Gnaphalium unico cauliculo J. B.

Kmall bMd leaved Cutitocctn

4

Locus.

Locus.

Locus.

Unico afliirgit cauliculo , aliquot ramulis in diversa se contorquentibus praedito, quos hinc indesepiunt latiuscula, mollia & incana folia. Ad ramulorum internodia nascuntur, inter foliorumcongeriem, quina, sena aut plura capitella, simul congesta, ex flavo canescentia, multa lanugineplena. Radix inutilis, sed deciduo femine nova: piante singulis annis renaseuntur.

In siccioribus ( quantum memoria Clusio succurrit ) agris, praesertim demesse segete occurrit.

9. Gnaphalium Alpinum pulchrum J. B. Alpinum magno flore, folio oblongo C. B. Fmr TiMlS

Loot, 0? ASountam Äudweed.

Caulibus est palmaribus , dodrantalibus , alsioribus etiam, tomentosis, quos folia vestiunt lon-ga, angusta, villose, trium quatuorve unejarum longitudine, culmo latiora. Summum fastigi'um flores gerit fatis magnos, corymbatos, papposos, ex staminibus luteis atque splendentibus con-stantes, sessiles, molli lanugine intertextos, in medio foliorum xili carptam lanam imitantium, ra-diatorum. Folia propter terram multa, superioribus non multum absimilia, statim e radicum se'tis crasserum, nigrarum, multis fibris pullis capillatarum capitibus oriuntur.

In montis Jurae praealto vertice la Dolaz dicto invenimus.

Huic affinis si non eadem planta est

10. Gnaphalium Alpinum, magno flore, folio brevi C.B. diEta: Gnaphalii Alp. pulchri aliud gwu*

J. B. Leontopodium majus Park. Leontopod. five Pes leoninus Ger. em.

Hoc ä priore distere, 1. Quod radicem tenuem soliaque brevia obtineat, cum illud, radicem b 3 'beat magnam, folia oblonga. 2. Quod flores nigricantes ex fuseo violaceo gestet, cum hujus ca-pitella pallescentibus flosculis constent, in reliquis conveniunt. _ <

Suspicor Lobelmm minus curiose plantam inspexisse, nec pictorem fideliter suas partes egip'& proinde unam & eandem specie plantam este hanc illam. In arduis Italiae & Germ. Alp 1111 'inque Baldo Veronensi provenire refert Lob.

11. Gnaphalio Alpino affine Leontopodium parvum Lobelii J. B. Gnaphalium Alpinum minus C-Leontopodium parvum Ger. Leontop. minus Park. foot.

iw. . . , . . ' .

Dioseoridi & neotericis praeterita haec huic [iconi sci.] effigie habituque toto convenit, singulaN,dodrantali cauliculo & solio Gnaphalii montani, densa lanugine incanis: flosculis summo causeluteo-pallentibus Gnaphalii montani, exili lignea A que radice. ..

Hanc plantam J. Bauhinus apud fratrem Casparum inter plantas ejus siccasse vidisse refert. Alocum ejus natalem non indicant. _ ^