Historia Plantarum.

nulis mitioribus obsitis, minoribus quam pro planta: magnitudine exeuntes, flosculis purpurascenti-bus compositi, qui in pappos abeuntes femen relinquunt parvum, album.

Plantam hanc grandem sane & speciosam in hortulo nostro Cantabrigia: aliquando aluimus.Parkinsbnus eam sub titulo superius posito exacte describit, & pro Cirsio maximo Asphodeli radi-ce C.B. i.e. V. Clusii feu max. montano, incano sol. bulbofa radice, habet. J.Bauhinus ad quartumClusii refert, i. e. Cirsium foliis non hirsutis, floribus compactis C. B. minus recte.

5. Cirßum maximum foliis carnofis, bulbofa radice, forte Lutetiamm J. B. Cirfium max. Asphodeliradice C. B. maximum montanum incano folio, bulbofa radice sive V. Cius, an idem 'pract-denti ?

Cluf,

Ad Cirsii genera refert Clusius etiam id Cardui sive spina: mollis genus, quod in bicubitalem SCmajorem interdum altitudinem excrescit, pollicaris crassitudinis caule, striato, , incana tomentosaquelanugine obsito: Folia illi majora quam in superioribus generibus, magis carnosa, succi plena, vi-ridia, in ambitu dentata, mollibusque spinis hirta. Capita in summo caule summisque ramis ma-jora jam descriptis, qux in stamineos, purpureo eoiore nitentes flores expansa, maturitate in pap-pum resolvuntur, Radix multis crassis fibris, Asphodelinos bulbos fatis referentibus & oblongisfirmatur.

Locus. Nascitur in montanis pratis, etiam ad piscinarum udos margines, inter salices Amerinas quoque

& harundines. Floret Julio.

Cirsium hoc ä superius proxime descripto differt, foliis carnosis, viridibus, Floribus majoribus.J. Bauhinus diversam ab eo speciem facit. Ego cum John sono & Parkinsono nostratibus potilisidem crediderim, quamvis (ut verum fatear) notae illae, nimirum folia habere -viridia , flores majoresaliis Cirflis , praecedenti non conveniant.

6. Cirfium foliis non hirsutis , floribus compaclis C. B. montanum capitulis compaBis Park. CarduusCirfium Monfpelianum folio longo glabro Matthioli J. B. Cirfium foliis non hirsutis Ger*

emac.

Locus.

Locus VTempus.

Radix &ima folia (inquit Lobelius) Dipsaci rriodo & ortu, Buglofli angustifolii acutiora, & le-vibus hirsurisque spinis asperiora,, longiora, viridia. Caulis utplurimum singularis, binos ternosv 6cubitos aequat, angulosus, rectus, incänus, tener Sonchi modo : in cujus summa part q flores rotundisoblongis capitulis Cardui, purpureis, densis conflati .staminibus, in pappos desinentibus, relicto exi-guo, oblongo, Cardui femine fulvo.

Ad Ladum amnem 8c alibi prope Monlpelium copiose provenit.

A. 7. Cirfium Anglicum Ger. eniac. Lob. Anglicum primum Park. Anglicum radice Helleborinigri modo fibrosa, folio longo J. B. majus, fingulari capitulo magno , -vel incanum varie dis-seciam c. B. Ehe Gnglich foft 0? gentle EhlMe,

Radix plurimis fibris majusculis albentibus constat, sapore ämariusculo & nauseoso. Folia ad ra-dicem tres aut quatuor digitos longa, fit interdum longiora, pro ratione soli in quo crescit, sesqui'digitum lata, superne brevibus pilis hirsuta, inferne nonnunquam incana lanugine obducta, circamargines spinulis crebris, brevioribus tamen & mollioribus quam reliqui fere Cardui, armata, si'nuata & crispa, interdum etiam incisa, non tamen profundi. Caules pedales aut cubitales, teretes,striati, lanuginosi, uno vel altero folio, absque pediculo adnascente donati, plerunque singulare 5& non ramosi, unicum in summ itate florem gestantes purpureum, calice multis squamulis imbrica-rim compactis nonnihil purpurascentibus Sc acutis composito obvallatum- Flos autem Jace^ XmuluS,e plurimis flosculis dense stipatis, singulis in quinque segmenta divisis, & singulis feminibus pappos 5cohserentibus, componitur. Caulis ex ala folii superioris interdum alterum emittit florem, ferita 5se explicantem, & postquam flos primarius in pappum obierit.

Junio mense floret, estque in palustribus frequentissimus.

C. Bauhinus cum capitulum magnum huic planta attribuat, & folia varie dissecta, non levit#errat.

Cirsii primi Fannonici pratensis. Clusii descriptio in omnibus fere huic nostro convenit, ut vix dubi'tem eandem este plantam : _ fibras duntaxat radicis nigricantes facit, St foliorum colorem Casium-

Caterum Cirsium hoc radicibus sub terra reptantibus 8t nova germina subinde protrudentissate se diffundit.

A. 8. Cirsium Britannicum Clusii repens J. B. Cirfium aliud AngUcum Park. Cirfium singul^capitulo fquammato, vel incanum alterum C. B. Ehe JJtCSt EUAÜsh sOft 02 rjentfe

Me, oz nielancholp ckhjstle,

Cluf

Planta est caule singulari, cubitali aut ampliore. Folia per caulem alterna, longa, in ambij^spinulas mites, minimeque pungentes habentia, quorum supinx partes virent, prona albicant,cana lanugine obducuntui. In summo caule capitulum unum Carduorum modo, quasi cx itpzmis mucronatis compactum, florem sustinens fatis magnum, ex multis apicibus, colore ex rubro P ur 'purascente, ac tandem in pappum abeuntem: Radix est nigricans, fibrata, quandoque per magn 3Snbras se propagans. Floret Julio &c Augusto.