Buch 
Enchiridion botanicum exhibens classes et ordines plantarum accedit nomenclator generum et officinalium vel usualium indicatio / auctore Stephano Endlicher
Entstehung
Seite
469
JPEG-Download
 

469

5034. Aldrc/vanda Monti. 5037. Dionaea Pilis.

5035. Byblis Salisb. 5038. Itoridula TAnn.

5036. Drosopliyllum Link. lriilion tiurrn.

f Affinitas. Affiniiate Violariels proximae, facie, stipularum de-'w > foliorum vernatione circinata, antlieris extrorsis, stylo saepe multiplici,

, mi num insertione multiformi, et embryone in pleristlue minimo, albuminisjj immerso distinguuntur. ACislineis, quibus facie propius accedunt, de-e( 11(1 staminum numero, antlierarum directione, gemmulis semper anatropis^^titibryone recto, a Turneraceis, quibuscum stipularum defectu et stylorum.^biero magis conveniunt, calycis aestivatione imbricata, petalis receptaculo"«ta, antlieris extrorsis, et seminibus albuminosis dilferunt. Glandulaec ' are s in plerisque capitatae, irritabiles. Aldrovandae folia verlicillata,o t |.l°so-lurgida, coclileariforinia, molendinam referunt. In Dinnuca laminaS|| " e ulata, margine spinuloso-ciliata, medio valide uninervis, vernationel rn llra petiolum obcordatum, penninervium inflexo-complicata, ad tactum cumPttu complicatur.

t- cograpllia. Droseraceae prata aprica (urfosa omnium fere clima-jj , i arctico excepto, incolunt. Droserarum sedes late patent. In Nova autem(fll an<lia extratropica, in America aequinoctiali et in Capite bonae spei fre-pissime nascuntur. Pauciores in liemispliaera boreali, Europa videlicet;il i;l et in America boreali repertae fuerunt. Reliqua genera monolypa sunt,etiam sedibus. Aldrovamla, unica undicola, in Gallia australi etj). Ia superiore habitat, nec similis huic alibi visa. Drosopliyllum Lusitaniam,lj '!' le u Americam borealem, Boridula Africam australem extratropicam,* s Novam Ilollandiam incolit.

i),. Qualitates et usus. De Droseracearum qualitatibus nondum ritoy., es *lum est. Droserarum nostratium herba (Herba Rorellae v. lloris Solis ,So Sonnenthau) acidulo-acris et amara, in cute vesicas ducit, et communi^orum consensu ovibus exitiosa dicitur. Usus in hydrope, pectoris pas-( . libus, in febri intermittente et oplillialmiis nondum idoneis medicorum expe-^ ei >iis confirmatus est. Succum acrem ex eleganlissimis glandulis stillantem* ln d ab alchemistis fieri constat.

'' l*arnassieae. Herbae in temperatis et frigidis hemisphae-tq rorealis, imprimis Americae obviae, in Asiae montibus excelsis"lib Dionaeam facie, gemmulis parietalibus et seminibus scobifor-^ s Us Droseras quasdam aemulantur; staminibus sterilibus in phalan-1bib C ° nnat ' s ot sem ' n 'bus exalbuminosis ad Hypericineas tendunt;"scum ob autheras extrorsas difficulter coadunandae.

Genus unicum.

5039. Parnassia Tournef.

ha s . Observatio. Parnassiae palustris Linn. (Hepaticae albae s. Par-N s at Offic.i, plantae nostratis, herba amara et adstringens, olim in ophtlial-%« remedii diuretici loco adhibita. Coctam cum cerevisia ob virtutemPicani Sueci laudant.

Ordo CXCII. Tiolarieae.

« Ppo ^i«e, suffrutices v. frutices. Folia alterna aut rarius)>i Ssi SUa i simplicia, peliolata, integra aut interdum laciniata, sae-' fti 6 Verna tione marginibus involuta. Stipulae liberae, foliaceaeItictj^^scentes, in fruticosis plerumque deciduae. Flores per- Irr egulares, rarius regulares, axillares, solitarii aut varie