AD JOANNEM KEPLERÜM. 655

Epistola CCCCXXX 1 I.

IDEM

JOANNI KEPLERO.

1621. HZ Ulandus ille noster, Vir Claris

stme, Domine & fautor colen-dissime, descensurus Ratisbonam li-teris vacuus non erat dimittendus.De me itaque paucis ista. Si tol tuvA svrmv ex animi sententia starent,vel ctvTopidrag tecum jam essem.Nam omnino stet de me & fasre-%oig> quod coram exposui. Sed 6nimis breve tempus, quod nos unaeste diutius noluit, tum, cum quamplurimis de rebus etiam meis, tuumoraculum erat consulendum. Ve-rum, quod in animo habeo, ro 3 -&ovcommodo meo moderari dignetur:tu quoque ovveu%%. Er liceto/O’vAmüc, alium in me animum ad-versus se Kctr dvdyxfjv incenderint,non tamen dum desino de illis benemereri: quibus, ut vides, famam su-am hoc Diagrammate ivi longiuspropagatum. Inspice quLso, si mo-do coelum te tuum ad haec pulveru-lenta avocari permiserit. Literastuas & Campidunum & ad Ubiosreligiose dimisi. Responsi nihil dumaccepi: si quid praeterea me volue-ris, monebis: si quid me factum sue-rit, te certiorem reddam. Intereabene Vale, & operibus me tuis, siquorum exemplaria habueris, (jamautem ante est mihi Harmonice, utscis , & Mysterium Cofmographi-cum, Dissertatio de Nuncio side-reo, & doctrina Sphaerica, EpistolseChronologien ) mactato quasso, prn-sertim Opticis & Tertio interveni-ente &c. pro quibus, quod nquumsuerit, {solvam. Ulm£ d. m. Non. Mart.CIO id c xxiJ

Epistola CCCCXXXIII.

IDEM

JOANNI KEPLERO.

1622. /^Uas Aprilis pnne medius mihiW, impertivit literas, ad eas Majus,

sed, musteus adhuc recensque re- 1622,spondere jubet, gestore M. Hart-manno. Non possum autem fatiscarum habere candorem tuum, Re-plere carissime mihi, meisque: quitam elegantibus me prophylacticiscupieris adversus omnes adversitatesmunitiorem. Sed quando jocari li-cet, cave in me crees opinionem,

quasi prnoptes diutius a tuo me late-re sane quam desideratissimo sejun-ctum, dum ea objicis; qun cum su-pra vires & indolem meam videan-tur, ab ora vestra tangenda me alie-nent. Veruntamen, ut jam seria re-ponam, testor hanc ipsam divinamProvidentiam, qun me tam raro du-ctu tractuque Ulmensibus conjunxit,nihil me temere hic assectare, nihilitem assectaturum , nisi in manuquid habeam, eandem illam sacratissi-mam TrpovGiav conscientis meL con-venientibus mediis prospicere, de-que mea (xeTptoTyjTi id statuere de-crevisse , qui & publice & privarimprodeste multis mihique possim: ubiubi isthocessicere justus fuero. Namcetera, que de genio tu meo, de af-fectu, tum de familiari illo gentismee yopiQa & aperte juxta, &, quodperpetuo gratus agnoscam, candidescribillas, cum in mea sint futura po-testate, modym dubio procul suumhabebunt. Neque enim a Recha-bitis, (ut rursum', sed verecunde, exsacris jocer :) adeo longe absum: utjurare ausim , sicubi me fatum adLentios deportarit, te excepto, ne-minem futurum, qui me inebriet.

Tum si coctura injuriarum culinse-magistrum facis,|dico tibi, non es-se, aut futurum facile scitiorem co-quum qui^mecum componendus parconstituat. De conversatione cumdAAoQiAotg , cum tota res iv SsSyxvetcri cubet, & eventus totus ad-huc in chropp^Toig lateat, nihil ad-dam : pralertim, cum tu jam rece-peris amici, monitoris informatoris-que munus, quo sane gratius, prse-stantius, mihique magis necessarium

asserre