DI ANDRI A-MONOG YNIA.

5i

Offic. Fructus , qui Lingua avis, Lingua di passera Targ.Tozz. l..c. p. i^5. Lin. Mat. Med. p. 168. n. 47^-

Arb. Habui ex agro Terraeinensi a Fiorinia-Mazzantia ,ex agro Romano alie Alluminiere della Tolfa a Prof.Maurio , ex Calabris sylvis di Persano, Stilo, Ciro ,et Cariati, et ex sylvis di Policoro in Lucania ab Eq.Gcssowio , ex Sardinis arvis , et sepibus , et ex syl-vis di Macomer, Bonorva, Ozieri, et Bono a Prof. Mo-Risio . Floret a Februario in Aprilem secundum loca .

Arbor excelsa, caudice insigni, tereti, superne attenua-to , et in ramos patentes soluto . Lignum album , cor-tex griseus. Gemms nigrescentes, pubescentes. Foliahysterantia , opposita, petiolata, impari-pinnata, pinnis3-6., oppositis , foliolis sessilibus , lanceolatis , obliqueacuminatis , basi cuneatis , integerrimis , reliquo mar-gine leviter, arguteque serratis, subtus ad nervummedium inferiorem saepe, non semper, pube fulva plusminus villosis , caeterum glabris, facie superiore satu-rate virentibus, inferiore pallentibus. Flores in race-mis axillaribus, solitariis, folio brevioribus, rtunc sim-plicibus, nunc prope basim ramosis, in anthesi erectis,in fructu pendulis. Calyx, et corolla desunt . Antheraein flore unisexuali sessiles , in hermaphrodito suffultaefilamento brevi. Samara lanceolata, glabra, multiner-vis, venosaque, pendula, basi angustata, apice variatnunc latior, oblique, vel pari-emarginata, aut rotun-data cum acuminulo in medio , nunc angustior , acu-ta , vel acuminato-rostrata , duplo major quam in se-quente specie .

Usus. Medici olim tribuebant seminibus hujus plantaevires diureticas , lithontripticas , et venereas , corticivero vires febrifugas, et vulnerarias, quae remedia nuncobsoleta . At pharmacopolae quaerant in foliis FraxiniMeloem, vesicatorium L. Cortex praestat ad opus coria-rium, et ad colorem viridem obtinendum ; pecori nu-trimento est in caritate pabuli , aeque ac folia , siverecentia, sive sicca . Agricolae maritant vites Fraxino,aut vitibus solent

Fraxineas aptare sudes, furcasque bicornes

Virg. Georg. lib. 2. vers. 358.

Veteres in primis adhibebant ad hastilia. Hinc Phineus

ab Ovidio describitur

Fraxineam quatieris cerata; cuspidis hastam

Metam, lib. V. vers. 9.