102

DI ANDRI A-MONOGYNIA.

Roma a Prof. Maurio , ex agro Tarvisino a Moglianoa Mayero, ex agro Tergestino a Biasoletto, ex Cor-sica a Bastia a Bubanio. Floret a Februario in Majum .

Radix ramosa , tenuis . Caules teretes , caespitosi , pro-strati, basi ramosi, palmares, pedales, et ultra, pube-scentes. Folia in macrioribus speciminibus sunt omniasubcordato-deltoidea , in luxuriantibus inferiora suntsubcordato-deltoidea, reliqua sunt ovata, aut oblonga;caeterum cuncta sunt longiuscule petiolata , plus mi-nusve grosse dentata, obtusa , aut acutiuscula , gla-bra , vel pilosa , laete virentia , superiora passim al-terna . Pedunculi solitarii, axillares, puberuli, ut plu-rimum folio longiores, sed et aequales, aut breviores ,floriferi erecti , fructiferi magis quam in praecedenterecurvati, imo saepe revoluti . Calyx quadripartitus ,parum inaequalis , laciniis ovatis , acutis , exquisitenervoso-venosis, extus, et margine breviter, tenuiter-que pilosulis , intus glabris , subinde uno alterovedente notatis. Corolla calyci subaequalis, tota concolor,caerulea, striata, fauce alba. Capsula turgida, biloba,lobis globosis , obtusis , undique pubescens pilis bre-vibus , apice glanduliferis, duplo latior, quam longa.Stilus persistens , emarginaturam capsulae paululumexcedens . Semina 6-12. in quovis loculo, in reliquissimilia seminibus praecedentis speciei.

Quae prima apud nos floret, macrior est, et optime exhi-betur icone Veronicce polita: Reich. 1 . c.; at vere pro-gresso , et temperie caeli aucta, eadem stirps magisluxuriat, et appropinquat hinc Veronicum agrestem L.,inde Veronicam opacam Fries. Novit, p. 3 . Reich. Cent.3 . p. 67. n. 278. tab. 278. fig. 441. De notis, quibus distin-guitur a prima, jam dixi; de illis , quibus differt a se-cunda, nobis liquet ex eo quod Veronica opaca habetlacinias calycinas spathulatas, obtusas , et utraquefacie pilosas, capsulae loculos dispermios , seminaquehemisphaerica . Haec nondum in Italia reperta est .

Borrerus in Engl. bot. Supp. 1. p. 26o3. figuram Curtisii ,quam supra attulimus ad Veronicam didymam Ten. ,potius refert ad Veronicam agrestem L.; verum haecicon a me conlata cum figuris utriusque speciei miliivisa est evidenter pertinere ad Veronicam didymamTen., saltem illa, quae habetur in editione Flor* Lon-dinensis a Gravesio datai.

3 i. Veronica liuxbaumii: foliis petiolatis , ovato-oblon-gis , serratis ; pedunculis folio duplo longioribus ,