DI ANDRI A-MONOG YNIA.
109
DrB ATTiA-GiiiMALniA . Varietatem /? habui ex her-bario Micheliano ab olim amico optimo, et semperfelicis recordationis Prof. Octaviano Targionio-Toz-zf.ttio lectam in monte Sumano ali’ Idolo, et item exeodem monte ab Eq. Contareno , et a Visianio. Flo-ret Junio, Julio.
Radix crassa, transversa, fibras copiosas, ramulosas de-mittens . Caulis teres, erectus, caespitosus , a paucispollicibus ad spithamam longus, simplex, vel basi ra-mosus , villosus. Folia ima minima, sessilia; reliquabreviter petiolata, inferiora subrotunda, superiora gra-datim crescentia, ovata ; omnia grosse, et subindeinaequaliter serrata , acuta, vel obtusa, dente imparisemper grandiore,- villosula ; variant ovato—lanceolata ,crebrius, et tenuius serrata . Racemus terminalis, sim-plex , laxiusculus . Bractea lanceolata , vel lineares,integerrima, calycem aquantes, aut superantes, hirta,vel ciliata , pilis patentibus . Calyx quinquepartitus ,laciniis perangustis, obtusis, duas tresve lineas lon-gis , quinta breviore, hirtis, vel ciliatis more bractea-rum. Corolla calyce longior, caerulea, aut rosea, subin-de pallidissima , tubulosa , bilabiata , labio superioreindiviso, apice fornicato, acuto, labio inferiore tri-qua-drifido , laciniis subsqualibus , oblongis , acutis , autobtusis. Faux corollae hians, nuda. Stamina juxtalabium inferius parallele ascendentia , ipsum labiumaequantia, aut quidquam superantia . Antherae c$ru-les, sagittatae, obtusae , obtuseque auriculatae . Stilusfiliformis, staminibus longior, exertus , curvatus, cae-ruleus . Stigma capitatum . Capsula oblonga , acumi-nata , rostrata, calyce brevior. Villi totius plantae al-bidi .
Varietas /? differt caule humiliore , circiter bipollieari ,racemo brevissimo , compacto ; in reliquis speciei si-milis .
In herbario Micheliano exemplaria Pcederotarum hacte-nus asservantur, quae Zannichellius miserat ad Mi-chelium, et ex quibus Michelius desumpsit species ,quas tradidit sub numero tertio, et quarto in Nov.pl. gen. p- 19. Ab his autem exemplaribus dignosci-tur , plantam , quae sub numero tertio est, nullimodedifferre specie a Paedovota Ponarota L., sed esse tan-tum lusum ejus, quem nos in varietatem hic recepi-mus. Ex litteris Zannichellii ad Michelium, quae MS.asservantur in bibliotheca Targioniana, dignoscitur,