TRI ANDRI A-MONOG YNIA.

229

rei herb. 1. p. 142., et cum eo alii habent hanc plan-tam pro Virgiliano Hyacintho:

Dic quibus in terris inscripti nomina regumNascantur flores

Virg. Eccl. 3. v. 106.

et recte quidem sententia nostra, si ad ea, quae Ovi-dius tradidit de conversione pueri Hyacinthi in floremejusdem nominis attendamus:

Ecce eruor, qui fusus humi signaverat herbam,Desinit esse eruor; Tyrioque nitentior ostroFlos oritur; formamque capit, quam lilia, si nonPurpureus color huic, argenteus esset in illis.

Non satis hoc Phoebo est, is enim fuit auctor honoris,Ipse suos gemitus foliis inscribit i et Ai AiFlos habet inscriptum.

Ovid. Metam, lib. 10. v. aio-216.

Verum tam haec species, quam praecedens, et sequenspari ratione haberi possent pro veterum poetarum hya-cintho, nisi Gladiolus communis L., cum vulgatior inItalia .sit, Virgilii carmina sibi prae caeteris vindica-ret .

3- Gladiolus byzantinus: floribus numerosis, distichis;corollae segmento superiore lateralibus tecto; anthensfilamento longioribus; foliis ensiformi-linearibus , elon-gatis .

G. byzantinus Mill.Dict. Ait. fil. Hort. Kew. ed. 2. tom.1 -P- 102. n. 21. Rom. et Schult. Syst. veg. i.p. l\\q.,etAlant. 1. p. 291. Sprengel. Syst. veget. 1 . p. i53. n. 3a.

* n Curt. Bot. mag. tab. 874* Reich. Cent. 7. dec.00. p. 22. n . 643. tab. 643. fig. 866. Gusson. Flor. Sic.

Prodr. t. p.Zz*

G. communis Ab Ucr. Hort. Panorm.p. dq.

G. utnnque floridus Cup. Hort. Cath. p. 85.

G. vulgaris flore purpureo Castell. Hort. Messan. p. 10.G. byzantinus Parkins. Parad. p. 189. tab. 77.191. fig. 3.Ital. Pancacciolo Siciliano . Pancacciolo di Costantino-poli.

Perenn. Nascitur copiose inter segetes Siciliae, unde ha-bui ab Eq. Gussonio . Floret Martio , Aprili.

Bulbus, et tunicae radicales, ut in praecedente. Cau-lis tripedalis, et ultra. Folia ensiformi-linearia, plus-quam pedalia . Spica longa, multiflora, laxa, omnino