Band 
Vol. X. et ultimum.
Seite
216
JPEG-Download
 

MONOECI A—POLYANDRIA.

ai6

copiosam observavi in via, quae a flumine Rheno do*cit ad Labinum,tum in via, et sylvis inter Bazzano ,et Savignano ditionis Mutinensis, Pisauro, et in mon-tibus Urbinatibus, ubi nil copiosius, in Apennino Um*bro a Coi fiorito. Filius attulit ex districtu Bononien-si in sylvis di Paderno, et Gaibolla. Habui ex Picenoab Eq. Prof. Narduccio, qui acceperat a Spadonio subnomine Quercus picence , ex radicibus dei Pizzo diSivo ab Orsino , ex montibus della Sibilla , et Terra-cina a Prof. Maurio , ex regione Cumaea ad Acheru-siam ab Eq. Gussonio , ex jEtna a Prof. CosentiNIOjex Sardinia ab Eq. Prof. Morisio. Floret Aprili, Majo-Arbor ingens, insignis ramis longis, patulis, tecta cor-tice rimoso. Folia dura , longiuscule petiolata, sinuata,lobata , aut pinnatifida , segmentis nunc obtusis , nuncacutis, integris, vel uno, alterove dente insculptis»basi angustiora, undulata, juniora subtus stellate pube-scentia, acutius laciniata, seniora glabra, subinde gran-dia; sicca ex arboribus vetustis decidunt autumno,ex juniorbus vere, gemmis se se evolventibus. Stipul®nulla:. Glandes axillares, solitariae, sessiles, vel brevi-ter pedunculatae, aut dus-tres congestae in apice pe-dunculi brevis, grandiusculae, ovoideae, et tumidx,sed saepe etiam minores, elliptica , obtusa, cupula de-mum duplo , et triplo longiores, apice pubescentes. Cu-pula hemispherica , squamis arcte adpressis , cinereo--tomentosis.

Usus. Lignum perpetuo duraturum, prastantissimum adopera domestica, et navalia; folia sicca hyeine pabu-lum bobus ; glandes saginandis suibus passim adhibi-ta , et a suibus valde expetita. Piceni montani hacte-nus eas comedunt, ut olim aborigines, cum

' • per se dabat omnia tellus

Contentique cibis nullo cogente creatislegebant arbuteos foetus, fraga, corna, mora

Et qua: deciderant patula Jovis arbore glandes.

Ovid. Met. lib. i. v. ioi. loa. io6-

Hac erat arbor Jovi sacra, ut confirmat Virgilius

Sic ubi magna Jovis antiquo robore quercusIngentes tendat ramos.

Virg. Georg. lib. 3. v. 332. 333.