MONOECI A—MONADELPHIA. a? 3

Offic. Abietis Resina, Colophonium Linn. Mat. med. p.i 54 .

n. 436.

Incolit alpes nostras editiores. In septentrionibus la-tas sylvas efformat. Habui ex montanis di Levens su-pra Nicaeam ab Eq. Prof. Momsio, ex Cenisio a Bon-Jeakmio, ex montibus ad Larium a Prof. Comollio ,ex Septem Communibus Vicetinorum a Mortikio , exmontibus dei Canal di Brenta ab Eq. Pabolikio, exTyroli Italico a Cima d^sta, ubi copiosa, ab Eq. Pe-truccio. Floret Majo.

Arbor excelsa, sed paulo minus , quam praecedens, jamab imo ramosa, pyramidata, ligno rubido, cortice pari-ter rubescente, epidermide cinerea, Senio in frusta des-quamato. Rami ■verticillati, decomposite, oppositequoramulosi, una cum ramulis plerumque penduli, itanatura prospexit, ne a pondere nivium frangerentur.Folia brevia, rigida, tetragono-subulata, mucronulata,undique sparsa , crebra, distincta , erecto-patula , su-binde etiam secunda, articulata cum pedunculo brevis-simo , a quo siccando facile decidunt, amoene viridia,vel seniora saturate viridia , inter angulos punctis al-bidis bi-triseriatis instructa. Delapsis foliis, remanentm ramulis petioli tuberculorum more persistentes , etveluti in spiram digesti. Amenta mascula solitaria, axil-laria , parva , ovata, vel cylindrica, breviter peduncu-lata. Strobili orti in apice ramulorum , cylindracei, satcrassi, apice angustiores, tres-sex pollices longi, pen.duli. Eorum squamae imbricatae, quae in basi gemma-ceae, parvae, crenato-erosul», ferrugineae, revolutae, de-ciduae, reliquae late rhombeae, lobo medio majore, sub-emarginato, vel erosulo, obtusae, inferne extus saepeviolaceae, intus maculis duabus rubescentibus pictae,Superne virides. Sub squamis bracteae nullae.

&sus. Resina diuretica, praestans apud septentrionales ma-xime in scorbuto, et arthritide. Lappones radicibusbujus plantae conficiunt funes, et corbes elegantissimas,quae veneunt in tota Suecia. Asseribus tenuissimis fa-ciunt cymbas suas, quibus torrentes furentissimos traji-ciunt, et, cum in cataractas praecipites offendunt, trans-ferunt humeris ad loca superiora. Comedunt gallam,qua apices ramorum tument. Reliqua vide apud Lin-naeum in FI. Lapp. p. 378.

Flor. Ital. Tom. X.

18