140 GVL. PHIIL. ANNOT.DIMIDIA ET SEXTA PARTE.Replum dici coronicem impag;ʒ arbitramur, quæ ornaamenti cauſa impagi adpingeretur, præter Cymatiũ, quodparteme-ſſe impagis animaduertimus. V ſurpatur eavox ſib. r0. cap. 1 7. ſed alia fignificatione, Chelomi ſin-quit) Replum, quod eft operimentum ſecuriculæ, includiatur. Valuas quidem antiquas æreas vidimus multas Rosme, Panthei, ad limina, iqeſt in pronao Baſilic. D. Pe=tri, in ædibus Santtorum Hadriani, atq; Coſmæ& Dasmiani(quarum ilaa olim Saturni, ifta Romuli ac Remifuiſſe creditur) ſed ſuo quaſq; modo perfeckas, v diuer-ſas ab his quas Vitruuius constituit. 8 1 Q V A-DRIFORIS FVTVRA EST. Heceſt ſecta in partes quatuor conduplicabiſes, vt vtar verboab Iſidoro vſurpato,& remexprimẽte. IPSAQYEFCRIVMORNAMENTA NONFIVNT CEROSTRATA. Lco cero-Ftrata, ut intelligatur ceroſtrotũ opus, cuins; meminit Plin.lib. it. cap. 3 eldeft ramentis e te ſſellis pictorum cor-nuum compoſitum, vt litoſtrotum, lapidibus, eadem figu-ra fortaſſe appellare poſſimus hyaloſtrotum opus, quodVenetus conſpicitur vitreis teſſelnis verſicoloribus inſiagnitũ pittum, o xlofirotiligneo vermiculatum emæblemate ſegmento ue, quod Bononiæ in æde. D. Dominicipulcherrimum vidimus, opus Damiam monachi. Eaope-ra inter picturæ genera nominantur.CAP. SEPTIMVM.ÆQVE SINT IMA CRAS-e SITVDINEALTITVDINISPARTE SEPTIM A. Miratus ſumnon