stein en Denemarken. Hij ondernam die reis met de hoop ,dal zij zich tot in Zweden zoude uitstrekken en dat hij dangelegenheid zoude hebben om aan het hof van koninginChrislina den beroemden Descartes te leereu kennen, diezich toen aldaar ophield. Die hoop werd echter niet ver-vuld. liet gezantschap keerde spoedig terug en daarmedede jeugdige Huygens. Hij zoude voortaan in geenerlei poli-tieke betrekking 8 ) meer behoeven werkzaam te zijn, maarhet was hem vergund geheel zijne neiging te volgen en alzijnen tijd aan wis-, werktuig- en natuurkunde te wijden.Op zijn eerste zooeven genoemd geschrift volgde eerlang(IG54-) een ander »over de grootte van den cirkel” , waarinhij de verhouding lusschen den cirkelomtrek en haar mid-dellijn naauwkeuriger dan tol dusveire deed kennen 9 ).

Intusschen hield hij zich toen ook reeds ijverig bezig meteen ander onderzoek, dat hem lol aan het einde van zijnleven zoude blijven bezig houden, namelijk dat der licht-breking. Uit een den lOden December 1652 geschrevenbrief 10 ) blijkt, dat hij op'dit tijdstip, derhalve toen hij nogpas drieëntwintig jaren oud was, de algemeene wet hadontdekt, volgens welke de lichtstralen , na door eene lensmet bolle oppervlakken gegaan te zijn , elkander weder aande andere zijde in een bepaald punt ontmoeten. Die wetis inderdaad de grondslag der geheele theorie van de diop-trische werktuigen, van verrekijkers en mikroskopen. Ookaan zijnen leermeester van Schooien schreef bij met eenwoord daarover, die hem echter antwoordde, dat hij nietgelooven koude, dat hel aan Huygens zoude gelukt zijnzulk eene wet te ontdekken, die voor Descartes geheel ver-borgen was gebleven. Huygens deelde deze zijne eersteontdekking echter in geen gedrukt geschrift mede. Uit den-