APPENDICE.

529

III.

ΑΟΑΤΗΟΟΕΜΟΝ. — Ι.Ε8 ίΧΙΪΜΕΥΉ. (Μβ. 2-249 2280.)

Και δ'ρα, πανίστορ, καίνόει, δτι δ Άγαθοδαίμων της άρετής έστι τεκμή-ριον- 8 ν και τινες μυθεύονται άρχαϊον είναι των πάνυ παλαιών , των εν Αι-γύπτιο φιλοσοιρησάντων. "Αλλοι δε' φασιν αυτόν μυστικιότερον άγγελο'ν τιναείναι η αγαθόν δαίμονα, λέγω δέ αγαθόν της Αίγυπτου. Πάλιν δε τινεςαυτόν ούρανδν έκάλεσαν· καί τάχα τόδε, ώδε έχει λο'γον, διά το κοσμικόνμίμημα.

Ίερογραμματεΐς γάρ τινες των Αιγυπτίων, βουλόμενοι κόσμον έγχαρά-ξαι εν τοϊς όβελίσκοις η εν τοϊς ίερατικοϊς γράμμασι, δράκοντα εγκολάπτου-σιν ούροβόρον, το δέ σώμα αυτοΰ κατάστικτον ποιοϋσι, προς την διάθεσιντων αστέρων. Καί ταΰτα δε μοι είρηται, φησίν δ Άγαθοδαίμων περί τηςαρχής, 8 καί βίβλον έκτίθησι χυμευτικήν ήμεϊς δε τούτον προσωποποιη-σάμενοι έρευνωμεν πως ή αρχή καθολικωτέρα έστι των στοιχείων. Καίλεγομεν δ'τι, εΐ τι ήμϊν στοιχεΐον , τοοτο καί αρχή εν τοϊς ήμων στοιχείοις·τα γάρ τε'σσαρα στοιχεία αρχή των σωμάτων είσίν , ουκ εΐ τι δέ άρχήτούτο καί στοιχεΐον. Ίδου γάρ το θειον καί το ώόν καί το μεταξύ καί τοάμα καί τά άτομα, άρχαί μένείσίκατά τινας, στοιχεία δέ ουκεί σ ί.

Φε’ρε δέ εΐπωμεν πότερόν έστιν άρχή παντός πράγματος κατά τινα ση-μεία ή ου · καί εί μία έστιν ή πολλαΐ- καί εί μέν έστι μία, ή ακίνητοςέστιν ή άπειρος ή πεπερασμένη- ωσαύτως καί εί μέν πολλαΐ άρχαί είσιν,πάλιν αυται ή ακίνητοί είσιν ή άπειροι ή πεπερασμέναι. Μίαν τοίνυν ακίνη-τον αρχήν καί άπειρον πάντων των οντων έδόξαζον οι αρχαίοι· διό καί δΘαλής δ Μιλήσιοςεν εϊναι το 3 ν έλεγεν· άρα καί τό ον τό ήμέτερον ύδωρθειου έστί καί χρυσός , καί εν έστιν ον, καλόν καί ακίνητον πάσης γάρ ση-μαινομένης κινήσεως άπήλλακται. Αλλά μήν προς τοότοις καί άπειρόν έστικαί άπειροδόναμον καί ούδείς έξαριθμήσαι δυναται τάς τούτου δυνάμεις.

Μίαν δέ καί ακίνητον καί άπειρον δύναμιν έλεγεν δ Παρμενίδης καιάλλην πεπερασμένην· τό θειον καί αυτός λεγιυν άπειρον... Καί σκοπεί δτικαί δ Θαλής δ Μιλήσιος προς τήν ουσίαν του θεοΰ άποβλέπων, έλεγεν αυτόνάπειρον καί άπειροδόναμον.

MST. DK Lil CIII.MIH, —

Τ. !.

34