APPENDICE.

331

Συ δέ αύτός, ώ τέκνον, άπελθε προς τον γεωργόν και έρώτησον αυτόν,τι μέν έστί το σπειρόμενον, τι δέ το θεριζόμενον· και μάθηση απ’ αύτοΰ δτιδ απείρων σίτον, σίτον και θερίσει, και δ απείρων κριθήν, κριθήν και θερίσει·και ταΰτα, ώ τέκνον, δίδε προοιμίου άκηκοώς έννόησον την τούτιυν δ'λην δη-μιουργίαν τε καί γέννησιν καί γνώθι, δίτι δ άνθρωπος άνθρωπον οίδε γέννανκαί δ λέων λέοντα καί δ κύων κύνα· — ο8τω καί δ χρυσός τον χρυσόν καίιδού σοι παν το μυστήριον.

Λαβών ούν υδράργυρον πήξον αύτήν ή διά βωλίου ή διά σώματος μά-γνησίας ή διά θείου καί εχε· τοΰτό έστι το χλιαροπαγές κατά τάς μίξεις τωνειδών. Του μόλυβδου του χλιαροπαγοΰς μέρος Ιν, καί λευκολίθου μέρη δυο,καί ξανθής σανδαράχης μέρος Ιν, καί βατραχιού μέρος Ιν · ταΰτα συμμίξαςτίΐ) μολυβδωμή σκορπισθέντι άναφώνησον τρις·

Μίξις λευκοϋ φαρμάκουδ λευκαίνει πάντα τα σώματα.

Λαβών υδράργυρον τήν διά χαλκού γενομένην λευκήν, καί λαβδν έξ αυτήςμέρος Ιν, καί τής μαγνησίας τής εκ ζευχθείσης μετά των υδάτων μέρος Ιν,καί τής φέκλης τής θεραπευθείσης μετά του ^υμοΰ του κίτρου μέρος Ιν,καί του άρσενικοΰ, του λειιυθέντος μετά του οΰρου του άφθορου, μέρος Ιν,καί τής καδμίας μέρος Ιν , καί του πυρίτου μετά του λιθάργυρου μέρος Ιν,καί ψιμμυθίου του δπτηθέντος, μετά του θείου, μέρος Ιν, καί λιθάργυρουτου μετά άσβεστου μέρη δύο, καί σποδού κωβαθίων μέρος εν. Ταΰταπάντα λείου συν δξει δριμυτάτω λευκω , καί ξηράνας έχε το φάρμακον λευ-κόν έπειτα λαβών χαλκόν καί σίδηρον, γώνευσον, εϊτα επίβαλλε κατ’ολίγον λειούμενα ταΰτα · θείου μέρος Ιν, μαγνησίας μέρη δέκα , έως ανγεν η τα ι εύθρυπτος δ σίδηρος, καί τρίψας εχε" καί λαβών χαλκού κέρας θερ-μάλον, χώνευσον εξ αύτοΰ μέρη τέσσαρα, καί έπίβαλλε αύτω του τρι-φθέντος σιδήρου μέρος έν κατ’ ολίγον έπιβάλλων καί κινών έως οδ συνενω-θή καί δ σίδηρος καί δ χαλκός· εϊτα λαβών Ικ τούτου λίτραν μίαν,χώνευσον, έπιβάλλων αύτω του λευκοΰ φαρμάκου ούγγίας τρεις· κατά μικρόν,έως αν γένηται δπόλευκον , τριπτου - καί λαβών από τής χώνης, μίξον αύτωυδραργύρου μέρος Ιν, καί αύτοΰ μέρη δύο· καί ποίησον αύτό ονύχου πάχος·εί δέ μή πάνυ έλαύνεται, χιυνευσον αύθις, και γίνεται ώς κηρός· ειτα κατα-σκευάσαςτόν ζωμόν του ήλιοκοσμίου καί ήλιοκογχυλίου, χωρίς χαλκανθρώπου,καί βαλών έν δαλίνιρ άγγείιρ τά πέταλα, άπόθου ημέρας τριάκοντα πέντε ,έως αν συσσαπή· εϊτα άνελόμενος, εχε· εϊτα λαβών το λευκόν φάρμα-κον, το διά υδραργύρου καί μαγνησίας καί φέκληςκαί αρσενικού καί καδμίαςκαί πυρίτου καί ψιμμυθίου · καί λαβών δδράργυρον , μίξον αύτή τον ζωμόντου σιδηροχάλκου καί τά είδη· έστω δέ δ ζωμός έπιπολάζων τω φαρμάκω

34 !