Buch 
2 (1882) Mémoires et notices : insérés dans les collections académiques et les revues / par J.C. Houzeau et A. Lancaster
Entstehung
Seite
391-392
JPEG-Download
 

391

DETERMINATION DE LA LATITUDE.

392

Godin. Méthode nouvelle de trouver la hauteurdu pôle.

Paris, H&M, 1734, 409. =his, 72.

Bernoulli, Daniel). ' Problema astronomicuminvoneridi altitudinem poli una cum declinationestellae ejusdemque culminatione ex tribus altitudinibusstellae et duobus temporum intervalUs brevi calculosolutum, [1729].

Pétersbourg, Cii, IV, 1735, 89.

Hermann, J. Problema : ex observatis tribusaltitudinibus alicujus stellae immutabilem habentisdeclinationem et intervallis temporis inter primam etsecondam observationem et inter secundam et tertiaminvenire altitudinem poli et declinationem stellae.

Pétersbourg, Cii, IV, 1735, 94,

Euler, L. Solutio problematis astronomici exdatis tribus stellae fixae altitudinibus et temporumdifferentiis invenire elevationem poli et declinationemstellae seu ejus distantiam a polo.

Pétersbourg, Cii, IV, 1735, 98 ; Pétersbourg, Act,1777,269.

Mayer, F. C. Datis alicujus stellae tribus altitu-dinibus itemque angulis, ex tempore observatarumaltitudinum cognitis, invenire altitudinem aequatoriset complementum declinationis stellae adeoque et altitu-dinem poli cum ipsa declinatione.

Pétersbourg, Cii, IV, 1735, 102.

Krafft, G. W. Datis duabus altitudinibus stellaecujuslibet , una cum a^imuthis, quae illis altitudinibusconveniunt , invenire elevationem aequatoris.

Pétersbourg, Cii, IV, 1735, 110.

Krafft, G. W. Datis duabus altitudinibus Solisaut stellae cujuscumque, una cum earum temporibusvel distantiis a meridiano. invenire altitudinem meri-dianam et elevationem poli.

Pétersbourg, Cii, IV, 1735, j 10.

Krafft, G. W. Datis tribus altitudinibus stellaecujuscumque, una cum differentiis temporum interobservationem primam et secundam, secundam et ter-tiam,invenire elevationem poli et declinationem stellae.

Pétersbourg, Cii, IV, 1735, 110.

Maraldi, J. D. Méthode de trouver la hauteurdu pôle et la déclinaison des étoiles qui n est pas sujetteà la réj'raction.

Paris, H&M, 1736, 43. = bis, 85.

Mairan, de. Trouver la hauteur du, pôle, indé-pendcmmcnt des réfractions, lorsque cette hauteurn'est pas au dessous de 25 ou 3o degrés, par le moyend'une étoile qui passe, ou qu’on feint passerp:.r le\énit.

Paris, H&M, 1736, 147.

Pitot. Résolution d'une question* astronomique,utile à la navigation : trouver l'heure du jour , lahauteur du pôle et Vapmuth pour la variation de l'ai-guille, en observant deux fois la hauteur du Soleil oud'un autre astre, avec le temps écoulé entre les deuxobservations.

Paris, H&M, 1736, 255.

Mayer, F. C. Singularis inodus observandisiderum declinationes et altitudinem poli.

Pétersbourg, Cii, V, 1737, 33.

Celsius. Problema astronomicum : elevationemveram poli octante circuli non minorem sine cognitionerefractionis siderum , invenire u

Upsal, AÏS, IV, 1739,453/

Krafft, G. W. Problematis astronomici a delTsle propositi enucleatio, Problema : Ex observatistribus temporibus stellae alicujus , ita ut in observa-tione inter utramque media Stella sit in ipso verticaliprimario, in utraque altéra vero ab hoc aequaliterremota, invenire altitudinem poli.

Pétersbourg, Cii, VII, 1740, 35.

Danyzy. Pratique pour déterminer la hauteurdu pôle et la déclinaison des astres indépendammentde l'effet des réfractions, [1743].

Montpellier, H&M, II, 1768, 338.

Krafft, G. W. Sint meridianus G B H, horizonGH, aequator Kl, polus A et qenith B. Atque sintduae stellae E et F, quarum declinationes et ascen -siones rectae sint cognitae ; observatur utraque simulin eadem altitudine quacunque , atque oportet ex hisinvenire elevationem aequatoris loci in quo observatiohaec facta est.

Pétersbourg, Cii, X, 1747, 65.

Krafft, G. W. Repraesentet CZPF meridia-num, CG D horiqontem, EGF aequatorem, Zqe>nthet P polum loci, cujus elevatio aequatoris quaeritur ;sint A et B duae stellae, quarum dentur declinationesHA et IB et distantia A B, Obscrvetur prions stellaeA altitudo quaecunque K A atque eo momento quoaltitudo haec capitur, altéra Stella sit in B : post inter •section tempus quodcunque datum promoveanturstellae niotu primo , A quidem in a, b autem in B;atque in hoc situ capiatur jam quoque altitudo alteriusstellae B, quae sit L B. Ex his datis debet invenirielevatio aequatoris P Z.

Pétersbourg, Cii, X, 1747, 65.

Douwes. Verhandeling om buiten den middag opsee de waare middagsbreedte te vinden.

Harlem, Vhd, I, 1754, 127.

Courtivron, de. Méthode pour déterminer^ lahauteur du pôle, sans être oblige d'avoir égard à laréfraction ou du moins en n’employant que très peucet élément.

Paris, H & M, 1755, 287. = his, 109.

Pemberton. Some considérations on a late treat -ise, intituled : A ne w set of logarithmic solar tables,etc. intended fora more commodious method offindingthe latitude at sea, by two observations of the Sun

Londres, PTr, 1760, gio.

Hell. Methodus accurata, ope solius tubi micro-metro instructi , praecisam definire elevationem poli.

EpV, 1775, App, 3.

Lambert, J. H. Von der geographischen Lângeitnd Breite der Oerter.

BaJ, 1777, 69.

Schuîze, J. C. Sur les moyens de déterminer ou devérifier la position d'un Observatoire.

Berlin, Mem,, 1777, 223.