XXVI

Monenda editokis.

CAPUT IT T .

APHORISMI.

1. BOTANICA RES quo magis approperat ad id fastigium, quo veterem confusionem nimia rerum novarummole, nimioque cognitionis et ambitu et intensitate (quam vocant) ipsa periclitetur: eo magis necesse est, certamfixamque basin Viri Docti sibi conservent. — Fundamentum hoc positum in Ejus Scriptoris operibus, a quoreformatio Scientiae naturalis inde a saeculi praetex’lapsi media parte exorta est integra. — Linnaeo creanteet diagnostice et nomenclatura botanica recentior exorta est, eoque neglecto et seposito serioraquaevis necessario vacillant et in tenebras incommodasque controversias aberrant.

/

2. OPERA LINNAEI cum orbe terrarum communicata fundamentum Critices Linnaea•nae exhibent: sola haec normam exhibere possunt ab unoquoque agnoscendam, quum cuiusque in manusint; solis his perficiebatur illa reformatio, in nomenclatura et terminologia, unde Autoritas Linnaeanaoriunda est. Nec temere conscripta sunt illa opera, sed consulto, summo cum studio et mira probitate, et vixunquam levitate illa laborant, quae, dum alios furtim sequitur, ipsa quid voluerit, nesciat.

Obs. Opera de quibus hic sermo est , quaeque id, quod mundo communicare voluerit L., continent, maxime sunt Syste -mati c a illa sub Cap. II. n. /. enumerata , et quae in his citantur ex reliquis. Classis prima Tabulae I. nostrae chro-nologicae i. e. opera ante Spec. I. edita, secundario tantum momento critico gaudent; scilicet ut explicent plantarum species, mani-feste ex his operibus illic receptas. Ceterum maximi momenti opera Hia Linnaeana sunt, Classe secunda contenta, ab anno 1753 —68. edita .

3. INTEGRA ET CUNCTA opera haec ad bonum et justum judicium ferendum adhibenda suut. Ipsa seseinvicem ubique explicant, supplent, emendant: posterioraque ubivis ad antecedentia respiciunt. Neque in his ul-tima editio reliquas tollit; etenim objecta diversa vel nova ratione contemplata, (uti plantae novae vel exempla-ria meliora , vel notae ab affinibus novis petitae ), non subjectivae opinionis emendationes, plerumqueomnibus hisce mutationibus subsunt. Praeterea vero etiam L. nusquam non priorum operum suorum respectu ha-bito scripsit, immo saepissime ita loquutus est, ut elucescat, intelligi ab eo lectorem, qui proxime praecedenteseditiones consulat, et eas novae vel novo libro conferat. Id quod quavis Codicis pag. demonstratur.

Obs. 1. Sic e. gr. in Ophioglosso scandente verba Sp. II. „Fr ond e s non oppositae, sed conjugatae ele ." eopertinent, quod L. in prioribus libris ubique in diagnosi scripserit ,frondibus oppositis ”, quod tandem in Sp. II. verbo ^conjugatis ’*mutaverit, rationem addens in ea observatione. Simile quid in Hordeo nodoso cf.

Obs. 2. Dubia saepe solum diversarum editionum collatione solvi queunt. Ut v. c. in Silene inaperta. Hanc L. inS. X. cum S. portensi junxerat, itaque adseripserat „Sp. pl. 11). 21.” Quum in Sp. II. rursum utramque fsub N. 24. 25.^ di-stinxisset et inde in S. XII. (iisd. mnn.) recepisset, oblitus tamen est, in eo, quod loco manuscripti adhibuit, exemplari S. X.,delere illud „19. 21.’, quod propterea in S. XII. et XIII. migravit, ubi, qui praecedentia ignoret, mysticos liosce numeros sibiexplicare non poterit. — Pari ratione editiones illustrant Costum arab., Salicorniam viryinicam, Boerhaoias , Agrostides et pluri-mas alias. — Ita explicatur, cur unam tantum, v. c. Spec. I. vel II. editionem, tanquam principem et unice consulendam,nemo proponere possit.

4. EXPLICANTUR systematica illa et autoritate Linnaeana praecipue praedita Opera 1. vagis locis inceteris opusculis et reliquiis autoris, 2. aliorum autorum ab ipso citatorum descriptionibus, iconibus, sen-tentiisque, 3. herbarii Linnaeani exemplaribus, 4. locis natalibus ab ipso indicatis, maxime in plantis in-digenis. — Nullum ex lus per se reliquis ponderosius est, sed „in plantis Linnaeanis determinandis nec de-scriptioni, nec synonymis, nec herbario, nec locis unice inhaerendum, sed via eclcctica procedendum .” Fries Nov .p. VI. et p. 95.

5. HERBARIUM LINNAEANUM saepe fallax, patris senescentis filiique Linnaei dubiis per quindecimet quod excurrit annos ab culmine Liimaeauo obnoxium, — saepe specierum originalia non continet, vel evivo descripta quondam, vel saepe in Cliffortfi, Gronovii, Iloyeni, Burmanni, Burseri aliorumque herbariisconquirenda: — eorumque loco saepe saepius forsitan fovet serius missa ab aliis exemplaria, male determinata (utin Comete surattensi) et raptim a Linnaeis ineptiore loco seposita,— vel prorsus caret plantis vulgaribus, quasob id ipsum forsan nondum collegerat et exsiccaverat herbarii possessor, vel quas aliis dono dederat originales suas, —vel earundem loco formas habitu affines (hodie vero specie distinguendas) inter cal at as fovet, quas plantaevulgari proxime colligendae comparare voluerat, et quas ob habitum discrepantem servaverat (ut certum est inViola hirta, Andr opo g. Ischaemo , A gr o sti de capillari aliisque herbarii Linnaeani plantis). —In aliis contra (maxime exoticis) plantis summam et genuinam autoritatem ipsi tribuamus necesse est.

Obs. 1. Herbaria virorum doctorum kodieque sunt eruntque semper documenta aeque summa autoritate praedita , atquehorrea dubiorum , errorumque; et nimis fideliter possessoris domesticam negligentiam amicorumque infelicia studia privata ser-vant produntque ea posteris, saepe iniquis et JSeniesin esse ignorantibus. — Etenim Herbaria „praestant quidem