28

RANUNCULACEAE.

HELLEBORUS.

(ultra 100) adspersa. Petala 13—21. Antherae luteo-albae, evidenter emarginatae! Car-pelia 3 — 6, stylis ovario triplo longioribus pallide virescentibus. Folia hornotinaserotina.

4. HELLEBORUS -ABSCHASICUS. A. Br. 1. c.

H. Abschasiae sp. Cat. hort. Booth. 1851.— H. Abschasicus Cat. ejusd. 1852.Foliis rndicalibus pluribus, hiemem perdurantibus, subpedatis e foliolis 5—7 spathulato-lanceolatis remotiuscule serratis glabris, venis non prominulis; scapo laxifloro foliaexpansa longe superante, basi squamato, superne bracteis 2 — 3 frondescentibus 5-3-fldis instructo; floribus subcernuis explanatis, sepalis obovato-oblongis acutiusculis,margine undatis et se invicem non tegentibus, purpurascentibus; antlieris emarginatis.— Nomen specificum, cujus verum auctorem ignoro, patriam Caucasi jugo et marinigro interjectam, indicat, ubi hortulanus Roegner, qui collectiones in illis regionibusfecit, forsan hanc speciem detexit, quam nos ex horto Booth accepimus. — Praecedenteomnibus partibus minor et humilior. Folia radicaiin in specimine culto 4, quam inaffinibus minora, foliolis maxime divaricatis, nitidis; serraturae dentibus remotiusculis,patentiusculis, angustis et acutissimis. Venae in pag. folii superiore impressae, in inferiore(exceptis nervis validioribus) non prominulae. Scapus pedem non multo superans, innostro specimine ramo basilari adauctus, pedunculis lateralibus elongatis. Floressubcernui, omnino fere explanati, quam in praecedente minores, diametro 5—6 decim.Sepala quam in affinibus angustiora, magis undulata, laete et fere sordide purpuras-centia. Petala 18 — 24 viridia. Stamina luteo-aiba, antherae, ut in praecedente, emar-ginatae. Carpella 4—5, styli ut in praecedente, non colorati.

5. HELLEBORUS PONTICUS A. Br. I. c.

H. orientalis Desf. Choix d. pl. p. 58. t. 45.

Species et specimine fructifero herbarii Willdenowiani, nec non e specimine deflorato,quod cl. Koch prope Trabezoum (Trabezunt) legit, imperfecte tantum mihi cognita.Differt ab affinibus folio radicnli unico permagno evidenter pedato e foliolis 7 —9, unoalterove nonnunquam, sed rarius, bifido; pagina folii inferiore coslisque pubescen-tibus; serraturae dentibus antrorsum curvatis, acuminatis; venis (in planta sicca)superne et inferne prominulis. Flores dicuntur purpurascentes. — Comparationis gratiasextae speciei orientalis mentionem facere non praetermittam.

6. HELLEBORUS CAUCASICUS C. Koch herb. A. Br. 1. c.

II. viridis caucasicus Steven in herb. Link, — H viridis Bieb. FI. cauc.

II. p. 30?

Ab omnibus praecedentibus folio radicnli unico erecto et scapo humili basi declinatovel obliquo; ab H.viridi foliis hiemem perdurantibus; ab H.odoro foliis omnino glabris,foliolis plerumque latioribus et omnibus distinctis aliisque nolis differt. Folium radicalemagnum digitato-pedatum vel plus minus evidenter pedatum, e foliolis 5 — 7, rariussubnovenis (extremis scilicet bifidis). Foliola quoad latitudinem valde variant, obovato-lanceolata vel late lanceolata, coriacea , plus minusve acuminata, dense serrata, ser-raturae dentibus longiusculis antrorsum curvatis acuminatis, venis superne impressis,inferne prominulis. Scapus folio radicati humilior, e cujus vagina oblique plerumqueegreditur, squamis basilaribus 3—4 et superne bracteis frondescentibus 2—3 instructus.Flores 3 — 4, magnitudine florum II. odori (diametro 6 decim), quantum e sicco judi-cari potest virescentes, secundum Biebersteinii descriptionem virides purpureo - tincti,initio subcernui, demum erecti. Sepala ovata vel ovato-oblonga apice subaciiminataet acutiuscula. Petala circiter 13. Antherae apice rotundatae, vix emarginatae. Foliahornotina serotina. — IJellebori genus quoad ritam specierum limitationem difficil-limum iis praesertim commendandum est, quibus vivas et spontaneas species obser-vandi et veras earum characteres biologicas eruendi occasio est. Species orientales,quas distinguere ausus sum, omnes eo inter se conveniunt, ut folia radicalia , moreII. nigri, hiemem perdurent et in annum secundum persistant, qua nota porro con-veniunt cum H. odoro et graveolente , nec non cum II. Bocconi et multifido ; differuntautem ab H. viridi, dumetorum, purpurascenti et affinibus, quorum folia autumnomarcescunt.