HEDYCARYA.

MONIMIACEAE.

113

v. grosse dentatis, primitus cineraceo - sericeis, demum hinc et hincglabratis; subi, vero utplurimum pallentih.; anthemiis suhglabris; staminib.vix pubentib., extrorsis; carpidiis glabris. —

II. angustifolia Rich. Cunningh., ms. in herb. mus. Vindob., anno 1834, et inann. of nat. hist. I. 215. —

Arbor dioeca circa sinum Jaeksonianum in prov. Cumberland. Nov.-Holland. or., necnon in dcclivib. et anfractib. montium ejusdem regionis qui coerulei dicuntur. (Herb.mus. Par. et Vindob.) — Stirps est Iledycaryae dentatae Forst. legitima congener; haudaegre ab ea distinguitur f. subt. concolorib., vestitu albido-sericeo parciss. et evanido,staminib. comperte extrorsis et glabris, carpidiisque similiter pube subdestitutis autquidem glaberrimis. — Quod nomen a beato Cunningh. arbori impositum mutaverim,ignoscant, quaeso, artis herbariae magistri, etenim quoad folior. formam ab Hedy-carya dentata Forst. non longe recedit, ejusq. criterium potius in vestitu ct anlhemio-rum natura versari vitietur.

3. HEDYCARYA RACEMOSA (Tui. monogr. p. 409 tab. XXXIV).

Ramis initio cineraceo - tomentosis v. fulvellis; f. ovatis v. oblongo-lanceolatis, integerr , recentibus sparsim pitiferis, racemis masc. laxemultifloris; fl. crassis et cineraceo-tomentosis; perigonii divisuris latis,limbatis ac fornicato - introflexis; anlheris puberuli.s. — (Femina desi-deratur.) —

II. racemosa Tui. in ann. sc. nat. ser. 4 tom. III. (majo 1855) p. 45.

Arbor dioeca crescit in Nova-Hollandia. — (Herb. mus. Par. et Vindob.) — Receditab Hedycaryis supra descriptis structura perigonii cujus dentes 4—5 eodem ordine in-struuntur, initioque mirum in modum fornicato-introflexi nec imbricati deprehenduntur.4. HEDYCARYA HIRSUTA Spreng. (syst. veg. II. 546). — sc. II. Bengalensis (f. Roxb.),species maxime dubia est:

Fol. ovato-oblongis sinuato-crenatis, utrinq. hirsutis et b. bigi and iliosis.

Specim. quaed. exstant in herb. mus. Vindobon. quii), schedula adjicitur sic inscripta:

„W. n. 1830. Iledijcarya dentata Sp. pl. — II. hirsuta Spreng. — Lam ili. tab.827. — Cresc. in Novs^Zeelandia. — Herb. Portenschlag.“

Sistunt plantam certe ex Euphorbiacear ord,; synonimon contra Willdenow. et Lnmar-kianum in notula citata ad II. dentatam Forst. supra descriptam sine dubio spectant.

2019/,. VII. BOLDEA Juss.

(Tui. monogr. p. 410. tab. XXXI.)

Sic dicta a vernaculo cognomine Boldo, s. Boidu, Boldea ap. generis conditoremlegitur; posteriores, vocali mutata Boldoa scripserunt. —

BOLDEA Juss. in ann. du mus. tom. XIV. (1809) p. 134. et in lexic. sc. nat. tom. XXXII.(1824) p. 452.

BOLDOA Endl. gen. pl. p. 1378 n. 2019. Suppi. II. p. 35. et IV. p. II. p. 56. — Gay FI.Chii. tom. V. p. 351.

Fi. diclines dioeci. Masculis: calyx ellipsoideo - globosus, ulrinque(inapertus) obtusissimus, subter limbum plerumq. 5-partitum cyathoides,capax et in fauce vix aut nonnihil constrictus, divisuris ovatis obtusis-simis inaequalib. et imbricatis, duabus tribusve plane externis, cunctisutrinq. tomentosis. Corolla (vix sincera) calycis fauci inserta, vulgoe petalis 7-inaequalib., obovalo- s. lin-oblongis, obtusissimis, primitusimbricatis, in dorso medio pl. min. tomentosis, nec sepala quibusc. proparte alternant , excedentibus. Stam. numerosissima (circ. 40) totumcalycis interni parietem pilosum stipato ordine vestientia, introrsa et in-