expectabant, cum neque anna capiendi neque fugam faciendi 10congruum spalium haberent. Discumint etiam sine armis interarmatos quo ducebat eos iiupelus. Sed irruentibus hoslibuscontinuo dilacerautur. Qui semivivus evadebat, aviditale fugaefestiuaus, scopulis vel arboribus et fruticibus aüidebatur, et infe-licein auimam cum sauguine emittebat. Qui solo clypeo vel 15quoübet alio tegmine munitus, inter eosdem scopulos incidebattimore mortis, celer sub obscura nocte cadebat, cadentique velbrachia vel crura frangebanlur. Cui ueutrum borum continge-bat, inscius quo fugam faceret, in prope fluentibus lluviis sub-mergebatur. Vix aliquis illaesus abibat, quin aii<juo iufortunio 20periclitaretur. Oppidani quoque aguito commilitonuin adventu,egressi, cladem quae dabatur duplicabant.

Caput X.

At Brutus tenlorium regis (ut praedictum est) nactus,ipsum vincire et conservare vacavit. Sciebat euim sese magisvita regis quam morte adepturum quod affectaverat. Turmaautem quae cum eo erat non cessabat stragem facere, quaepartem quam adepta erat, usque ad internecionem deleverat. Ut 5igilur noctem in bunc rnodum consumpserat, et sub luce auroraetanta patuit populi ruina, Brutus maximo gaudio flucluans, sociisperacta caede spolia peremptorum juxta libitum suumi tractarepermisit. Deinde cum rege oppidum ingredifur, expectaturus,dum gazas distribueret. Quibus impertitis, munivit iterum castel- 10lum, cadaveraque sepullurae dari praecepit, resociatisque cater-vis ad nemora cum laeta victoria remeavit. Quae ut tantamsuorum animis infudit laetitiam, inelytus dux majores natu con-vocavit, quaesivitque ab eis quid a Pandraso petendum laudarent;nam cum in potestate eorum positus esset, per omnia petitioni 15 ; :eorum acquiesceret, si über abire sineretur. Mox illi diversisaffeclibus diversa cupientes, pars regni partem ad inbabitandumpetere hortabatur, pars vero licentiam abeundi et ea quae itinerisuo utilia forent. Cumque diu in ambiguo extitissent, surrexitunus ex ilüs Mempricius nomine, rogatoque silenlio, audientibus 20caeterisait: ,,Ut quid baesitatis, patres, in bis, quae saluti vestraereor accommoda? unum petendum est, abeundi videlicet licentia,si vobis poslerisque vestris pacem habere aeternam desideratis.