144
tinere: cum ipso revcrsus coiilinuo galeam cum ipso capileusque ad pectus gladio quem lenebat abseidil. Praecepil eliam 35ei Walgauius, ([ucm inlrn caslra Irucidavecal, in infernum renun-ciare, Rritones luinis et jaclaulia boc modo abundace. Sociisdeinde resociatis, bortalur ut pari impelu reversi, quisque suunijirosternere laborarel. Acquiesceules ergo ei, revertunlur etquisque ununi prosLernil. At Romani usque hisequenlcs, lauceis 40(piandoque, ipiandoque gladiis perculiebant eos: sed nec rcliuerenec prosternere valebant. Dum aulem prope ' silvam(ut dictum est) iusequereutur: confestim congrediimlur ex jllacirciter sex niillia Rrilonum, qui fnga consulnm compcrla, inlraeam delituerant, ut eis auxilium subvectarent. Egressi aulem 45suflixere calcaiia equis suis: et aera clamore complentes, etelypeos pectoribus praetendeutes, Romanos ex improviso inva-dunt: et confestim in fugam propelluut. Sed ut unanimitcrinsequentes, quosdam ecru in ab equis suis cum lauceis sejun-gunt: quosdam aulem rctinenl: quosdam intcrticiunt. Quod cum 50I’etrejo senatori nuncialum esset, decem milliljus coinitalus, sub-venire sociis suis festinavit: coegitque Rritones ad silvam exqua egressi fucrant recurrere, nec sine delrimento suorum.Dill'ugiendo etenim Rritones revertebanlur, inslrucli locis, atqueinsequenlilius slragem ingerebant maximam. Quilms boc modo 55cedenlibus, Hiderus cum quiuque miliibus accelerabal, ut eisdemsubvenirel. Resislunt ergo ipsi, et quibus lergu paulo antedederant, pectora nunc opponentes, validos ictus virililer inferreelaborant. Resistunt eliam Romani et quandoque eos proster-mint: quandoque vero ab iilis prosternuntur. At Rritones toto GOalfectu desiderabant mililiam: sed nec multum curabanl in quemeventum inciderent, dum eam incipiebant. Romani aulem sa-pientius agebant, quos Pelrejus Cotta, more boni ducis, nuncad invadendum, nunc ad diffugiendum, sapienter edocebat: etita maximum damnum caeteris impendebat. Quod cum llosoni 05comperlum esset, plures eorum quos audaeiores noverat, sejunxita caeteris, et eos boc modo affalus est: „Quoniam nescienteArturo istud praelium incepinms, cavemlum nobis est, ne inpejorem partem incepti nostri decidamus. Nam si in illam deci-derimus, et maximum damnum militum nostrorum incurremus, 70et regem nostrum ad execrandum nos commovebimus. Resu-mile audaciam: et sequimini me per catervas Romanorum: ut si