Band 
Deutsch - Lateinischer Teil.
Seite
37
JPEG-Download
 

37

Anfall.

Anfall, der, impetus; impressio, incur-sio, incursus. Jnsbes. A. einer Krankheit ten-tatio, auch commotiuncula ob. •fmotiuncula.

Anfallen. I. intrans. 1) fallend anstoßen,accidere (terrae ob. ad terram); impingirei alicui. 2) zufallen, obvenire (alicui). — II.transit, angreifen, adoriri, aggredi, im-pugnare aliquem; impetum (incursionem)iaeere in aliquem, invadere (aliquem ob.in aliquem) incurrere, irruere in aliquem;3mb. mit Waffen a. lerro aliquem petere,mit Worten invehi in aliquem.

Anfang, bet, initium (überhaupt) ; prin-cipium (insofern er dein Folgenden zur Grund-lage dient); im höheren Styl auch primor-dium, exordium; — Ursprung ortus, origo,bcn A. machen mit Etwas initium lacero (ca-pere, sumere) ab re aliqua; den A. schlechtmachen male initium ponere; von A. her abultimo initio. Sehr oft wird A. in Verbin-dung mit den praepp. in, an, k>ei, mit n.s. w. durch das adj. primus ausgedrückt: imA- des Frühlings primo vere, beim A. derNacht prima nocte, mit A- des Tages primaluce. Jnsbes. A) A. der Welt principia(primordia) rerum; vom A. der Welt anpost homines natos, post hominum memo-riam. B) A. einer Rede u. dergl., exordium,prooemium; im A. des Buchs primo libro. 0)A. einer Kunst u. bergt., siehe Anfangsgründe.

Anfangen, I. trankt. 1) mit einem Sub-stantiv, Adjectiv ob. Pronomen als Objectiv —den Anfang von ob. mit Etwas machen, Etwasunternehmen, incipere (lacinus, bellum);ordiri, exordiri (bellum); suscipere, insti-tuere aliquid; im Gegensatz gegen das Vollen-den inchoare; etwas Großes aggredi (remaliquam); eine Schlacht a. proelium commit-tere, certamen conserere, einen Proceß mit3mb. litem intendere alicui, ein Schauspielspectaculum committere, Unruhen turbasexcitare (movere, commovere), große Dingemagna moliri. Jnsbes. a) was soll ich a. quidincipiam ob. quid laciam? was wirst bu mitdiesem Menschen a. quid hoc homine lacies? ichweiß nicht, was ich a. soll quid faciam nescio.*>) es ist mit beut Menschen Nichts anzufan-gen est homo ille paulo difficilior, ob. homoiste, ineptus est ad omnia, ob. homo iste avitus revocavi non potest u. dergl. 2) mitctnem insin. incipevc, in den tempp. praett.(angefangen Haben) coepisse, mit einem<n/m. pass. coeptum esse; auch = un-ternehmen aggredi, instituere, ordiri (facerealiquid). Man fing an uns um Rath zu fra-consuli coepti sumus, man fängt an die

ezaße zu werfen vasa conjici coepta sunt.

' sing an zu reden dicere coepit. Jnsbes.a.) abs. anfangen — zu reden anfangen,oruri, exordiri, incipere (er fing also an ita

Anfeinden,incepit, exorsus est); ebenso: wo die Redeangefangen hat unde orsa est oratio. B) zureden a. a) — nicht länger schweigen, inci-pere loqui, silentium rumpere, b) — zu-erst reden primo loco dicere; initium faceredicendi.

II. intrans, incipere; initium capere;oriri, ordiri; proficisci, nasci; von ob. mitEtwas a. a re aliqua initium facere (capere),incipere, oriri; das Treffen fängt an proeliumcommittitur, der Krieg bellum suscipitur,oritur; der Tag fängt an lucescit, lux oritur,der Abend advesperascit. Oft kann der Begrifides »Anfangens» durch ein verbum inchoativumauf sco ausgedrückt werden. — III. re/t. sich a.= anfangen intrans.

Anfangen, das, inceptio, orsus, exor-sus, gewöhnlich nach Vorb. I. 1. D.

Anfänger, der, 1) Urheber, auctor, prin-ceps. 2) der eine Kunst zu lernen od. zu übenanfängt, qui prima elementa (literarum)discit; auch tiro, rudis.

Anfängerinn, die, 1) auctor; princeps.2) quae elementa discit; rudis.

Anfänglich, siehe Anfangs.

Anfangs, adv. initio, principio ob.in pr. (im Anfang), ab initio ob. principio(von A. her). In der Zusammensetzung durchprimus, stehe die folgenden Wörter.

Anfangsgründe, die, elementa; ini-tia, häufig durch prima verstärkt.

Anfangswort, das, primum verbum.

Anfassen, transit, prehendere, ap-prehendere (aliquem manu Jind. mit betHand, pallio beim Mantel).

Anfaulen, intrans, putrescere.

Anfechten, transit. 1) angreifen impu-gnare (aliquem, sententiam alieujus); eineSache wird angefochten res in disceptationemvocatur, in controversia versatur, von Al-len angefochten werden vexari ab omnibus.2) — aufregen, versuchen, reizen, sollicitare,tentare aliquem. 3) bekümmern sollicitumhabere aliquem; gewöhnlich mit einer Ne-gation, sich Etwas nicht a. lasten non (nihil)curare aliquid, non moveri re aliqua; abs.lasse es dich nicht a. noli ea de re laborare,non est quod hoc cures.

Anfechten, das, -nng, die, l)'unpugna-tio; A. haben impugnari, vexari. 2) illece-bra; sollicitatio. 3) cura; sollicitu do;A. haben vexari curis tt. dergl.

Anfeinden, transit, a) von der Gesinnung,inimicum, infensum (ob. animo inimico,infenso) esse in aliquem; exercere inimi-citias cum aliquo, b) thätlich, impugnare,oppugnare aliquem.

Anfeinden, das, -ung, die, nach Borb.I. l. B. u. D.; bisweilen kann bloß inimicitiae(Feindschaft) gesagt werden.