Band 
Deutsch - Lateinischer Teil.
Seite
564
JPEG-Download
 

5S4 Tropfen.

Tropfen, der, guUa (ein natürlicherT.);stilln (ein künstlich abgemessener T.)- Uneigtl.nicht ein T. ne minimum (ob. tantillum)quidem.

Tropfen, siehe Träufeln.

Tropfenweise, adv. guttatim. Etwast. hinein fallen lassen instillare aliquid reialieui.

fTrophäe, die, tropaeum; siehe Sie-geszeichen.

f T r 0 pisch, I. aclj. translatus; auchaliunde sumptus. — II. adv. per translatio-nem. t. reden verba transferre.

Troß, der, — Bagage, Gepäck impedi-menta; — die Troßknechte ealones.

Troßbube, -knecht, der, ealo.

Trost, der, solatium; bes. — das Tröstenconsolatio. T. im Alter, in meiner ge-genwärtigen Lage, in einem großen Schmerzsolatium od. consolatio senectutis, fortunaepraesentis, doloris maximi. Jmd. einen T.geben, bringen solatium dare, afferre alicui;eS gereicht mir dieses znm T. boe mihi estsolatio. Jmd. T. zusprechen consolari aliquem(de re aliqua wegen Etwas), das gewährtkeinen T. hoe nihil consolationis habet.

Tr 0 stbar, adj. consolabilis.

!Eroftbrtef,ber,literae consola foriae.

Trösten, transit, consolari, consola-tione od. solatio levare, firmare (aliquem,Wegen Etwas de re aliqua); solatium afferreod. dare (alicui), sich 1. se consolari (re ali-qua mit Etwas) ; sich wegen Etwas (z. B.der Kürze des Lebens) t. consolari aliquid(j. B. brevitatem vitae), ich tröste mich da-mit, daß er eben dieselbe Ansicht Hat eo sola-tio utor, quod is idem sentit, sich nicht t.können wegen Etwas angi re aliqua.

Trösten, das, -ung, die, consolatio;solatium.

Tröstend, adj. (von Sacken) plenus so-latii; ad consolandum aptus (Vorb. V. 5.).

Tröster, der, consolator; Borb. I. 1. R.

Trösterin», die, Vorb. I. 1. K.

T rostg e d i cht, das, carmen consolatorium.

Trostgrund, der, solatium.

Tröstlich, I. adj. l) tröstbar consola-bilis. 2) tröstend consolatorius, solatiiplenus. 3) angenehm gratus, jucundus. —II. adv. 1) aus tröstliche Art consolatorie.2) angenehm jucunde, suaviter.

Trostlos, adj. 1) ohne Trost despera-tus (hossnungslos), omni spe destitutus, all-gemeiner miser; — der Niemand tröstet in-ops solatii. 2) untröstlich solatium non ad-mittens, qui nullo solatio sustentari (levari)potest.

Trostlosigkeit, die, 1) Mangel an Trostinopia solatii; — Hoffnungslosigkeit despe-ratio. 2) Untröstlichkeit, nach Vorb. I I. A.

Trübsinn.

Trostmittel, das, solatium.

Trostrede, die, consolatio; oratio adconsolandum accommodata-

Trostschreiben, das, -schrift, die, con-solatio.

Trostwort, das, solatium.

Trotz, der, = hoher Grad des Vertrauensaus eigne Kraft considentia; ferocia; —Widersetzlichkeit contumacia, animus con-tumax. Jnsbes. in den Berbindd. -. Jmd. T.bieten lacessere od. provocare aliquem,contumacem esse in aliquem, der Gefahrobviam ire (se offerre) periculo, allen Ge-setzen leges contemnere, violare, perlfingere.Jmd. zum T. Etwas thun aliquo invito od.(stärker) cum contemptu alicujus aliquidfacere, mit zum T. ut mihi aegre sit.

Trotz, praepos. 1) ungeachtet, gewöhnlichnach Vorb. Vif 1.: t. aller Schwierigkeitenlicet tot dilficultates obstent, quamvis dif-ficilis sit res; k. seiner Schuldenlast quam-quam aere alieno premitur; t. der allgemei-nen Achtung, die er genoß quamquam omnesde eo bene existimaverunt. Auch durch einenPartiripialsatz: t. deni Befehle contempto im-perio. 2) so gut als, instar, aeque ac: erkämpft t. einem Römer instar Romani od.non minus fortiter ac Romanus pugnat.

Trotzen, intrans. 1) allzu großes Vertrauenhegen nimium (ferocius) confidere (re ali-qua auf Etwas). 2) Widerstand leisten con-tumacem esse (gegen Jmd. adversus ali-quem); — Trotz bieten, siehe Trotz.

Trotzig,!- adj. 1) vermessen confidens;ferox. 2) widerspenstig contumax, eine t.Miene haben contumaciam vultu prae seterre. — II. adv. 1 ) confidenter, fero-citer. 2) contumaciter.

TrotzkoPf, der, homo contumax.

Trübe, I. adj. 1) eigtl., nicht klar tur-bidus (aqua). 2> uneigtl. a) wolkig nubi-bus obductus, caliginosus (coelum); wegent. Witterung nicht sehen können propter offu-sam caliginem, b) nicht heiter tristis, obscu-rus (vultus); t Zeiten tempora tristia, ini-quitas temporum.

Trüben, transit. 1) eigtl. turbare od.turbidum reddere (aliquid). 2) uneigtl. a)perdunkeln obscurare (coelum), b) stören :Jinds Sinn t. aliquem tristiorem reddere,tristitia'allicere; Jnids Glück t. felicitatemalicujus turbare, Blick caliginem offundereoculis (menti) alicuius.

Trüb sal, das, miseria, calamitas; —Kummer aerumna.

Trübselig, I. adj. miser, calamitosus;tristis. — II. adv. misere, es geht ihm t.pessimo loco sunt res ejus, pessime agiturcum eo. t. aussehen tristi vultu esse.

Tr übsin n, der, maestitia, maeror.