LIBER V, CARMEN III. 6 ,,

Jugera nostra tenens; ubi post iEneia fataSolatus, Latiis ingessit montibus AlbamAscanius, Phrygio dum pingues sanguine camposOdit, et infaustae regnum dotale novercae. 40

His ego te (nam Sicanii non mitius halatAura croci, dites nec sicnbi rara SabaeiCinnama, odoratas nec Arabs decerpsit aristas)Insertum cum laude locis, te carmine plangoPierio : sume bos gemitus, et munera nati, 45

Et lacrymas, cari quas nunquam habuere parentes.Atque utinam fortuna mihi dare Manibus arasPar templis opus, aeriamque educere molemCyclopuin scopulos ultra, atque audacia saxa

scisy Parm. mole. -- Co<l. Par. ed.pr. molle. A.

38. Pro Solatus , Parm. et Uom.Stellatus. — Cod. Paris, ed. prine.Stellatus. A.

3^. Pro Phrygio , Kom. Phry-gios. — Cod. Paris, edit. pr. Phry-gio. A.

4i. Pro Ili$y vulgo Hic } et\. H4,« Inserui cum laude loci; sed car-mine, etc. » quomodo est etiamapud cod. Paris, et edit, pr., nisiquod haec scribit Inserui. Vid. not.A. — Parm. Inferni pro Inserui.

4'j. Pro dites , Parm. ditis. —Cod. Par. ed. pr. dites. Mox, prosicubij vulgo sic tibi; cod. Par. ed.pr. si tibi. Vide not. ad vs. 4** A.

45. Vulgo, sumas gemitus et vul-nera. — Cod. Paris, sume et g. etvulnera ; ed. pr. tumme et g. et v.Cons. not. A.

46. Cari. Vulgo rari; quod ethabent cod. Paris, edit. pr. Videnot. A.

47. Atque utinam, Fortuna 9 da-res mihi Manibus uros. Usitatius est

in hac re aram quam aras: Virgil,jEn. VI, 1 77 : «aramque sepulcriCongerere arboribus cadoque edu-cere certant ; » hinc sua habuit No-ster, et Sil. Italie. XV, 387 : « altasepulcri Protinus exstruitur, cielo-que educitur, ara; » Val. Elaee. V,10 : « robora credunt Pars silvis, por-tantque ane; « ubi vide lUirmanninotam.Non nescio plures interdumexstrui solere, ut iEneid. III, 63,« stant Manibus arae ; » sed et aliaratio est quare aram hoc loco le-gerem : ea est ut vitetur ingratume/zoioTiAifrTO» dares mihi Manibusaras. Sed alium ordinem verborumofferunt Parm. et Rom., « Atqueutinam fortuna mihi dare Manibusaras; » qui unice verus est : fortunaest opeSy 0Horatius, «Quomihi fortunam, si non concedituruti?» Symmachus, Epist. 1, 37 :«Nunquam in merccdem orna-menta linguae corrupit ; fortuna: te-nuis, opulentiam fide, qua>stumlaudo mutavit. » Exempla ubique.— Cod. Par. ed. pr. mihi dare. A.

39.