62 T. Livii Lib. XXXV. Cap. 3i — 33.

mi

ij guarta pars de toto exercitu evaserit. Philopoemen, in- decluso tyranno in urbem, insequentes dies prope triginta quvastandis agris Laconum absumpsit, debilitatisque ac prope tiifractis tyranni viribus, domum rediit, aequantibus eum viigloria rerum Achaeis imperatori Romano, et, quod adLaconicum bellum attineret, praeferentibus etiam. ce

XXXI. Dum inter Achaeos et tyrannum bellum erat, pclegati Romanorum circumire sociorum urbes, solliciti, ne enAetoli partis alicnjns animos ad Antiochum avertissent. eo

Minimum operae in Achaeis adeundis consumpserunt; m

quos, quia Nabidi infesti erant, ad cetera quoque satis ct

2 fidos censebant esse. Athenas primum, inde Chalcidem, iif

inde in Thessaliam iere: allocutique concilio frequenti qi

Thessalos, Demetriadem iter flexere. Eo Magnetum con- qi

cilium indictum est. Accuratior ibi habenda oratio fuit, m

quod pars principum alienati a Romanis, totique Antiochi ut

et Aetolorum erant: quia, quum reddi filium obsidem in

Philippo allatum esset, stipendiumque impositum remitti, ag

inter cetera vana allatum erat, Demetriadem quoque ei qt

3 reddituros Romanos esse. Id ne fieret, Eurylochus prin- tii

ceps Magnetum, factionisque ejus quidam, omnia novari ci

Aetolorum Antiochique adventu malebant. Adversus eos ce

ita disserendum erat, ne, timorem vanum iis demendo, A'

spes incisa Philippum abalienaret: in quo plus ad omnia et

4 momenti, quam in Magnetibus, esset. Illa tantum com- ln

memorata , quum totam Graeciam beneficio libertatis obno - ct

xiam Romanis esse, tum eam civitatem praecipue. Ibi enim ci

non praesidium modo Macedonum fuisse, sed regiam exae- m

dificatam, ut praesens semper in oculis habendus esset do- ai

minus. Ceterum nequicquam ea facta, si Aetoli Antiochum si

in Philippi regiam adducerent , et novus et incognitus pro ti

5 vetere et experto habendus rex esset. Magnetarchen sum- m

mum magistratum vocant. Is tum Eurylochus erat: ac a,

potestate ea fretus, negavit dissimulandum sibi et Magne- ci

tibus esse, quae fama vulgata de reddenda Demetriade d,

Philippo foret: id ne fieret, omnia et conanda et audenda v,

Magnetibus esse. Et inter dicendi contentionem inconsul- b

tius evectus projecit, Tum quoque specie liberam Demetria - lt

6 dem esse: re vera omnia ad nutum Romanorum fieri. Sub R

hanc vocem fremitus variantis multitudinis fuit, partim G

assentieqtium, partim indignantium, dicere id ausum eum. r\

Ouinctius quidem adeo exarsit ira, ut, manus ad coelum d

tendens, deos testes ingrati ac perfidi animi Magnetum li

invocaret. Hac voce perterritis omnibus, Zeno, ex prin- a

cipibus unus, magnae tum ob eleganter actam vitam auc- q

toritatis, tum quod semper Romanorum haud dubie partis a

fuerat, ab Ouinctio legatisque aliis flens petiit, ne unius

7 amentiam civitati assignarent. Suo quemque periculo fu- erere. Maguetas non libertatem modo, sed omnia , quae ho-