193

T. Livii Lib. XXXF1II. Cap. 52—54.

umphans de Syphace rege et Carthaginiensibus urbem est

invectos.

LII. Hic speciosos ultimus dies P. Scipioni illuxit.Post quem quum invidiam et certamina cum tribunis pro-spiceret, die longiore prodicta, in Literninum concessit)C certo consilio, ne ad causam dicendam adesset. Majo?animus et natura erat, ac majori fortunae assuetus, quamut reus esse sciret, et summittere se in humilitatemcausam dicentium. Ubi dies venit, citarique absens estcoeptus, L. Scipio morbum causae esse, , cur abesset, ex-

3 cusabat. Ouam excusationem quum tribuni, qui diemdixerant, non acciperent, et ab eadem superbia non ve-nire ad causam dicendam arguerent, qua judicium et tri-bunos plebis et concionem reliquisset; et, quibus jus dese dicendae sententiae et libertatem ademisset, his comi'tatus, velut captos trahens, triumphum de populo RomanOegisset, secessionemque eo die in Capitolium a tribunis

4 plebis fecisset: Habetis ergo temeritatis illius mercedem>quo duce et auctore nos reliquistis, ab eo ipsi relicti esds‘<et tantum animorum in dies nobis decrescit, ut, ad queftante annos septendecim, exercitum et classem habentertitribunos plebis aedilemque mittere in Siciliam ausi sumuSiqui prehenderent eum, et Romam reducerent, ad eum priva'tum ex villa sua extrahendum, ad causam dicendam, mitterf

g non audeamus. Tribuni plebis, appellati ab L. Scipione*ita decreverunt, Si morbi causa excusaretur, sibi placere *accipi eam causam, diemque a collegis prodici. TribunuSplebis eo tempore Ti. Sempronius Gracchus erat, cui ini-micitiae cum P. Scipione intercedebant. Is, quum vetuis-set nomen suum decreto collegarum ascribi, tristioremqu®6 omnes sententiam exspectarent* ita decrevit: Quum L-Scipio excuset morbum esse causae fratri, satis id sibi vi'deri. Se P. Scipionem, priusquam Romam redisset, accusat 1non passurum. Tum quoque , si se appellet, auxilio ei fUeturum, ne causam dicat. Ad id fastigium rebus gestis, ho'noribus populi Romani, P. Scipionem deorum hominumqUtconsensu pervenisse, ut sub Rostris reum stare, et praebe? 6aures adolescentium conviciis, populo Romano magis defot’me, quam ipsi, sit.

LIII. Adjecit decreto indignationem, Sub pedibus vt’stris stabit, tribuni, domitor ille Africae, Scipio? ideo qu&‘tuor nobilissimos duces Poenorum in Hispania, quatuor et'ercitus fudit fugavitquex ideo Syphacem cepit, Hannibale mdevicit , Carthaginem vectigalem nobis fecit , Antiochum iy e 'cepit enim fratrem consortem hujus gloriae L. Scipio) ultriTauri juga emovit, ut duobus Petilliis succumberet, vos d ea P. Africano palmam peteretis ? Nullisne meritis suis , nulU svestris honoribus unquam in arcem tutam et velut sancta mclari viri pervenient, ubi, si non venerabilis , inviolata sal'

tent

ti

i*

r

d

e

P

t;

Ti

d

u

t;

ei

il

ni

b,

Vi

ri

Cl

A

Ci

ju

b<

si

qi

et

e*

ftj

lii

Co

Se

e a

«u

ba

Cij

Pe

«a

ab

al

«e

le.

Uli

U;

fu

Po

esc

*h(