33 »
T. Livii Lib. XXXIX. Cap. 34 — 36 .
lippo et Macedonibus liberaretnr. Peloponnesum quoq** 6adire jussi, unde prior legatio discesserat incertiore stato
3 rerum, quam si non venissent. Nam super cetera etia***sine responso dimissi, nec datum petentibus erat Achaeo-rum concilium. De qua re querente graviter O. Caecilio»simul Lacedaemoniis deplorantibus moenia diruta, abduc-tam plebem in Achajam et venumdatam, ademptas, quibu 9 |ad eam diem civitas stetisset, Lycurgi leges; Achaei maxi- jme concilii negati crimen excusabant, recitando legein»quae, nisi belli pacisve causa, et quum legati ab senatucum literis aut scriptis mandatis venirent, vetaret indic*
4 concilium. Ea ne postea excusatio esset, ostendit senatus»curae iis esse debere, ut Romanis legatis semper adeund*concilium gentis potestas fieret; quemadmodum et illis» 'quoties vellent, senatus daretur.
XXXIV. Dimissis iis legationibus, Philippus, a su* 9certior factus, cedendum civitatibus, deducendaque prae-sidia esse, infensus omnibus, in Maronitas iram effundit'Onomasto, qui praeerat maritimae orae, mandat, ut par-
2 tis adversae principes interficeret. Ille per CasandruU*quendam, unum ex regiis jam diu habitantem Maroneae»nocte Thracibus intromissis, velut in bello capta urbe»caedem fecit. Id apud Romanos legatos querentes ta***crudeliter adversus innoxios Maronitas, tam superbe ad- jversus populum Romanum factum, ut, quibus libertate*** ;restituendam senatus censuisset, ii pro hostibus trucida*rentur, abnuebat, quicquam eorum ad se, aut. quemque ***
3 suorum pertinere. Seditione inter ipsos dimicatum, quttd 1alii ad se, alii ad Eumenem civitatem traherent. Id jacil e Iscituros esse : per cunctarentur ipsos Maronitas : haud d**' :bius, perculsis omnibus terrore tam recentis caedis, n e ' ■minem hiscere adversus se ausurum. Negare Appi** 9 ’Rem evidentem pro dubia quaerendam : si ab se culpam T* \movere vellet, Onoma$tum et Casandrum, per quos acta r eS jdiceretur, mitteret Romam, ut eos senatus percunctari posset 1 .
4 Primo adeo perturbavit ea vox regem, ut non color, n*** 1vultus ei constaret: deinde, collecto tandem animo, Cf'sandrum , qui Maroneae fuisset, si utique vellent, se m lS 'surum dixit. Ad Onomasturn quidem quid eam rem pert 1 'nere, qui non modo Maroneae, sed ne in regione quided 1
5 propinqua fuisset? Et parcebat magis Onomasto, honora*tiori amico, et eundem indicem haud paullo plus timebat»quia et ipse sermonem cum eo contulerat, et multoru***talium ministrum et conscium habebat. Casander quoqu®»missis, qui per Epirum ad mare prosequerentur eum, ** 0qua indicium emanaret, veneno creditur sublatus.
XXXV. Et legali a Philippi colloquio ita digress*snnt, ut prae se ferrent, nihil eorum sibi placere: et Ph*'lippus, minime, quin rebellandum esset, dubius, quia tame**