3o<t

T. Livii Lib. XLIL Cap, i. a.

tem exercuit. Hactenus feminas non minus, quam viros» ad h e £ c ”ditates admitti jus fuerat. Inde fiebat» ut illustrissimarum saepemiliarum bona in alienas domos transfunderentur, magno cum re 1 'publicae damno, cujus interest clarorum nominum heredibus supF e “tere opes, quibus splendorem generis, onus alioqui magis quam “ e 'cus, tutari et exornare possint. Deinde etiam, quum crescentib u *jam imperii opibus crescerent quoque privatorum divitiae, met u9erat, ne pronior natura in luxum et elegantioris cultus affectatio*nem muliebris animus, nactus ex affluentia opum cupiditatistamenta, in sumptus immodicos atque in luxuriam prolaberetuf» a ,deinde a prisca fortasse sanctitate descisceret, nec minor fieret o 1 ®*rum, quam cultus, mutatio. His incommodis obviam ire statuitVoconius Saxa, tribunus plebis, tulitque ad populum: Ne quis, 9 11 *post A. Postumium, Q. Fulvium censores census esset, heredem virgineifllneve mulierem faceret: neve ulli virgini, vel mulieri, bona cujusqtt a,,>liceret hereditate percipere ultra centum millia sestertium. Sed et ca ’’vendum quoque duxit Voconius, ne magnitudine legatorum here*ditates, quod fiebat interdum, exhaurirentur. Adjecit igitur rOg ationi, Ne quis plus cuiquam legaret, quam ad heredem heredcsve perv e 'niret. Atque hoc quidem posterius legis caput facile se populo p r °’

babat, quod et aequissimum videretur, nec cuiquam magnop

grave esset. De priore, quo removebantur feminae ab omnium otj*'nino civium hereditatibus, ambigebatur. Dubitationem exemitCato, acerrimus jam olim in defendenda lege Oppia mulierum attversarius et castigator, qui ot hanc quoque majoris momenti advet'

sus illas legem, annos natus quinque et sexaginta, magna voce

----, ---- -l - “ -O.. |

bonis lateribus suasit, pro solita asperitate in muliebrem inveciimpotentiam, intolerandosque in opulentia spiritus: quum hinc q 11 ®que argueret divitum matronarum fastum et arrogantiam, quod 1 'lae, magna saepe dote marito allata, magnam sibi pecuniam reciV erfac retinerent, eamque pecuniam ita postea viro roganti mutuam darent)ut, quoties iratae essent, statim per recepticium servum ConsedanteUtet quotidie flagitantem solutionem, maritum, tanquam debitorem extra *neum, importune cogerent. Hac indignatione commoti legem, uti r0 "gabat Voconius, accipiendam censuerunt.]

E R

XLII.

O

EPITOME.

• Fulvius Flaccus censor templum Junonis Lacinius t e '

ero

et

gulis marmoreis spoliavit,, ut aedem, quam dedicabat,ret. Tegulae ex senatusconsulto reportatae. Eumenes, ^

rex, in senatu de Perseo, Macedoniae rege, questus est :jus injuriae in populum Romanum referuntur. Ob 9bello ei indicto, P. Licinius Crassus consul, cui idtum erat, in Macedoniam transiit, levibusque expediti 011 .equestribus proeliis, in Thessalia cum Perseo parurn Jeventu pugnavit , Inter Masinissam et Carthaginie nseS

agr°

bfeci

hi,