320

A. U. C, 58 1 . A. C. \1 3 ,

rU

no

U'

Ut

iC'

uli

lS-

1 n-

ii'

eo

1 n'

rU'

re-

Jo

> a :

Id

ito

te®

Ia;

;0>

it«

;lfli

i®'

ia®

nt>

i®'

10®

ni®

nb

ed

«r-

iflilO'5 0'

nt,

o*

et-

o®

e®'

j®'

i®

est

b

u®

na

intentio, de provincia fait. Cassius, sine sorte se Mace-doniam optaturum, dicebat, nec posse collegam, salvo ju-sjurando, secum sortiri. Praetorem eum, ne in provin- 2ciam iret, in concione jurasse, se stato loco statisque diebusSa crificia habere , quae, absente se , recte fieri non pos-oertt: quae non magis consule, quam praetore, absente rectefieri possent. Si senatus, non quid vellet in consulatu po-tius > quam quid in praetura juraverit P. Licinius, animad-v ertendum esse censeat, se tamen futurum in senatus pote-state. Consulti Patres, cui consulatum populus Romanas 3n °n negasset, ab se provinciam negari, superbum rati,8 ®rtiri consules jusserunt. P. Licinio Macedonia, C. Gas-,8i ° Italia obvenit, Legiones inde sortiti sunt. Prima et* e rtia in Macedoniam trajicerentur, secunda et qnarta utln Italia remanerent. Delectus consules multo intentio-re,n > quam alias, curam habebant. Licinius veteres quo- 4?ne scribebat milites centurionesque: et multi voluntate^mina dabant, quia locupletes videbant, qui priore Ma-^donico bello, aut adversus Antiochum in Asia, stipen-dia fecerant. Quum tribuni militum centuriones, sedPenium quemque, citarent, tres et viginti centuriones,1 ui primos pilos duxerant, citati tribnnos plebis appella-bunt. Duo ex collegio, M. Pulvius Nobilior et M. Clau- 5dius Marcellus, ad consules rejiciebant: Eorum cognitio-n etn esse debere, quibus delectus, quibusque bellum manda-tum esset, Ceteri, cognituros se, de quo appellati essent ,a jebant; et, si injuria fieret, auxilium civibus laturos.

^ XXXIII. Ad subsellia tribunorum res agebatur. EoPopillius consularis, advocatus, centuriones, et com-* U I venerunt. Consule inde postulanti, ut in concione eaageretur, populus in concionem advocatus. Pro cen- 2.irionibus M. Popillius, qui biennio ante Consul fuerat,*ta verba fecit. Militares homines et stipendia justa, etc °rpora, et aetate, et assiduis laboribus, confecta habere;recusare tamen, quo minus operam reipublicae dentitantum deprecari, ne inferiores iis ordines, quam quos,Ittum militassent, habuissent, attribuerentur, P. Licinius 3*U>nsul senatusconsulta recitari jussit: primum, quod bel-senatus Perseo jussisset: deinde, quod veteres centu-r *Qnes quam plurimum ad id bellum scribi censuisset, necdlli, qui non major annis quinqnaginta esset, vacationemMilitiae esse. Deprecatus est deinde, ne novo bello, tam 4Propinquo Italiae , adversus regem paternissimum, aut tri~"“nos militum, delectum habentes, impedirent; aut prohi.°erent cortsulem, quem cuique ordinem assignari e republi-Ca esset, eum assignare, Si quid in ea ve dubium esset, adSe Hatum rejicerent.

» , XXXIV. Postquam consul, quae voluerat, dixit, Sp,Augustinus ex eo numero, qui tribunos plebis appellave-