GENERALIS.

9

§. 8 . Astragalus .

Astragali, ut supra elixi, carina oblusa, legumine bilo-culari, suturaque interiore introllexa, dignoscuntur. Astra-galus autem dicitur ey antiqua voce Ko-r^ctyaXot; qua Grceci, juxlaRuellium, leguminosam quidem plantam, sed torte ab Astra-galo nostro diversam , designabant. Hujus generis species etsinumerosissima; in iisdem regionibus fere omnes liabitant ;Asiai pars occidentalis Astragalorum patria habenda est; duoin Chi na , duo in Canada , in America meridionali tres rc-periunlur ; cceterique omnes e Sibiria , Persia, Asia minore,«liuhea, Barbaria, Europteque australibus regionibus suntoriundi.

Astragalos in tres sectiones disposuerat Linnaeus , nemphlignosos, caulesccntes et acaules : ast multae species nuper inapertum prolatae , non nisi difficillime hoc in ordine locumobtinent; adde quod plures ex aeaulibus in hortis caulescen-tes fiunt, ut Astragalus depressus ; plurimae Cx herbaceisiruteseentes et mullae herbaceae quam evidentissime quibus-dam frutescentibus affines sunt.

Non me latet Astragalos optima ratione ordinari posse cxsola inspectione leguminum quae mire variant ; quod ad di-rectionem pertinet, sunt erecta , patula , aut pendula; quodad rectitudinem , recta , incurva , arcuata , aut conlortupli-cata ; ad formam, cordi Pormia , rotunda, ovata, depressa,compresso - elongata , vel triquetra; ad superficiem , laevia ,rugosa, aut echinata; ad lanuginem, glabra, pubescentia,villosa, lanata, aut hirsuta; ad divisionem denique, bilocu-dariaaut semi-bilocu laia. Ergo ex solis leguminibus Astragalispecies agnosci posset, sed saepissime legumine seu in hortissive in herbariis desiderando , generis divisiones e constan-tioribus perspectuque facilioribus criteriis desumere satiusduxi.

2