Buch 
De ortu et causis, subterraneorum lib. V / Georg Agricola ; De natura fossilium Lib. X ; De veteribus et novis metallis lib. II ; Bermannus, sive De re metallica Dialogus lib. I ; Interpretatio Germanica vocum rei metallicae
Seite
237
JPEG-Download
 

OSS, Ui tri 237eprehenditur manifeſto, is rei capitalis damnatus, mox corripitur,ſuſpenditur de arbore. ex hac aut ſuccini captura, quaſi ex piſcatu,dermani capiũt magnos fructus. ſingulis em̃ annis id uẽdunt aureo-aum ehenenſium millibus plus minus decem, ſed primo in aliquot

udauiæ uicinos uicos importatur. deinde in uaſa collectũ conuehi-tur Locheſtedũ. ubi micę magnę à mediocribus, mediocres à paruis,paruæ à minoribus, minores à minimis ſeparãtur,& in diuerſis uaſisreponũtur. tum uehitur ad Regium montẽ: ibiq; uiri, his muheribusPræpoſiti, acceptum, Dantiſcum tranſportant, atq; uendunt merca-toribus. qui in uarias figuras torno cœloq; formatum,& politum, atque aliud ab alio pro colorum, quorum plures quàm cẽtum ſunt, ua-letate ſecretum diuendunt, potiſſimum Antuerpianis. hi deniq; ip-um in diuerſiſſimas orbis terrarum partes diſtrahunt. candidis ho-

ie maximũ precium,& quòd odoris ſint præſtantiſſimi,& quòd uies maxime habeant efficaces in medendo,& quod rarius ſoleant in-ueniri. deinde fuluis perſpicuis& falernis, tum ſubalbidis,& quibust decocti mellis lenitas: minimum reliquis. quin micæ grandiores

uris ueneunt, quam multæ eiuſdem ponderis minutę. at in reliquisocis, in quorum litora etiam eijcitur ſuccinũ, raro reticulis hauritur:ed aut a fluctibus deſertum& relictum in ſictis arenis colligitut:autdum mare tranquillum fuerit, grãdibus fuſcinis prehenſum; extrahi-ur ex eius fundo: aut detractis arenis ex litore eximitur: ut q̊d olim,u neglectum iaceret, hic fuerit obrutũ: quomodo in litoribus Dantic uſcinis nuper fodi cœpit. nd igitur omnino fal ſum eſt eſſe foſſile,quod ſeripſit Philemon,& in Scythia duobus locis erui. nam regio-dem trans fluuium Viſtulam quidam Græci, inter quos etiam uide-tur fuiſſe Xenocrates, Scythiam appellarũt, quidam Sarmatiam. ſuc--

cini autem micæ non ſolum in Pruſſia, ſunt effoſſæ, ſed etiam in Me-

ceditur libertas adeundi Sudinos; ne fiat ſuccini furtum: in quo qui

woco& Deſtero Saxonũ monte alijsq; in locis. uerum quod idem

lemon ſcribit, in altero loco erui candidum& cerei coloris, in al-ero fuluum, ueritati conſentaneum non eſt. etenim in ijſdem locis codrum omnium reperitur ſuccinum. hoc eſt, candidum, ſubalbum, ce

eum, fuluum, falernum, quod decocti mellis colorem præ ſe fert: ci-

ereum, cuius coloris non raro rude eſt propter maris rigorem, quipſum coegit. ex his fuluum& falernum perſpicua ſunt plerunq;,&Meis interdum translucent aut beſtiolæ uolucres, ut muſcæ, culices,abes:uel agreſtes, ut formicæ, uermiculi rubri, aranei, lacertæ, uiperę,ut ex Martiale intelligimus: uel natantes, ut piſciculi. aut beſtiolarumartes, ut alæ muſcarum oua piſcium. aut res inanimatæ, ut ſtipiteserbarum, ſoliola ſtirpium, quæ omnia prius in mare inuolarunt, uel

ä irrepſe-