Buch 
Bernardi Zamagnae navis aeria et elegiarum monobiblos
Seite
129
JPEG-Download
 

MoNOBiBtos. sa 9

Iris ceu suevit fulgere versicolor.

Qui fremitus circa comitum , quae carmina , quant usUndique odor suavis funditur ambrosiae ix felix: verum ipsa inter tot culmina laudum ,Tantaque caelestis gaudia concilii,

Si bene quid de te merui, ne sperne jacentem »Neve line immemori me effluere ex animo

Ah procul iste metus, non es , quam gloria mutet :

Hinc cedes, nostri sed memor uique (b ) fere sSidereo magni e folio regina tonantis

Optatam in duris provida rebus opem .

Usque aderis terrae ; sua per te fulmina ponet

Jam deus, &c fontes pandet opum omnigenos j >Orantem quoties blande conspexerit: isti

An macri quidquam deneger omnipotens ?

Sed levis ex humili turgens tellure per altumJam veheris, jam nos deseris acthereisCircumfusa choris , -rucilatque evecta per auras

Languidulis tete subtrahis ex oculis. (thus,

Jam que lates: qualis (c) quondam quum suave halans

I Uri-

CM S. Benard. ferin. de nat. virg. Sic est , ait ,voluntas cius, qui omnia nos habere voluit per Mariam&c. Ec Augustinus; sicut omnibus sinßis elf potior , itetomnibus faniiis pro nobis est sollicitior &c.

(c ) ^uae efl ifia quae ascendit per desertum , sicutvirgula sumi ex aromatibus myrrhae , is- thuris , i? uni-versi pulveris pigmentarii &c, cap. z. Cantic.