A..

35.nl. 10

S ECVN DSM LOCOSõS DEB. VIII. 189

A fectionibus inſtando, quo videlicet breui ipſam excideret. Quartum deinde pharmacum An-

dromachus ſcripſit, neqʒ ad vnam aliq; affectionem contentioſe compoſitum, neqʒ ad multas mo-derate. Habet deſcriptio hoc modo. C Ad Stomaclhicus Hiera Aulipatri. Aloes bonæ drac. iiij,maſtiches drach. duas, aſari drach. quatuor: roſarum ſiccarum, iunci odorati, mei, phu, caſtæ, ſingu-lorum ſemiunciam. Vtere arido trito quemadmodum in hiera ex aloe. Quintum poſt hæc pharmacum, quod ex plantaginis ſucco pr paratur,& ipſum Apollonij eſſe ait, tale eſt. C Succi plã-taginis aridi drach. tres, maſtiches drach. duas, m vrrhæ drach. j, mentæ drach. j, Zingiberis drach.vnam. Videtur mihi Apollonius hanc compoſitionem experimento cognouiſſe in ſtomacho ca-lidiorem affectionem habente, atque ita ipſam indiſcriminatim extuliſſe, non potentem frigidisaffectionibus conuenire: refrigeratorius enim eſt plantaginis ſuccus. Porr quæ ſequitur vide-tur mihi compoſita eſſe ab eodem autorè, in prioris vſu fucceſſum non ſentiente,& recognoſcen-te pharmacum refrigeratorium ſe effeciſe,& ob id caſtorij modicum,& aloes quippiam apponẽ-te quæ euacuare poteſt:& maſtichen, vt ſtomacho commodam: ac crocum& myrrham, vt quæconcoquere queant. Quapropter neqʒ hoc neq; præcedens pharmacum adhibuerim in ſtomachi-ca affectione, cum nullam probe curare poſſint, præterq; multum calidam. Scri pſit de ea hoc mo-

B do. ¶ Succi plantaginis ſicci drach. x aloes Indicæ drach. j maſtiches drach. j, croci obolos duos,

opij obolos tres, caſtorij obolos tres, myrrliæ drach. j: formato ad magnitudinem ciceris. Simili-ter autem neque conſequenter ſcriptum citra diſcrimen recte quis adhibuerit in alia affectione, czquæ moderata ſiccatione& adſtrictione opus habeat, in humoribus quidem modicis, qualitate ve-ro non vitiatis: cõ ponitur enim ex ſuccino& maſtiche, ſic ipſo Andromacho prodente. C Suc-cini: maſtiches chiæ. Succini plus coniice. Dato cochlearium vnum ex aqua tritum. Cæterumquod ſequitur pharmacum, hac deſcriptione, Stomachica Galli, affectioni quæ calfieri& ſe-cari poſtulat, vtilis exiſtit, ex ſœniculo, aceto,& melle conſtans, quod ipſum Andromachus hisverbis tradidit. ¶ Ssommacſhica Galli. Corticis radicis fœniculi libræ dimidium aceti acris ſexta-rium vnum eiusq; dimidium, aloes quadrantem, mellis attici libram j. Radices lotas ad triduumaceto macerato, deinde coquito: atque vbi coctæ fuerint, expreſſas proiicito,& affuſo ad acetũ melle ſimul coquito: deinde aloen inſpergito:& cochlearia tria cum aqua dato. Alcetius ſophiſta adhanc deſcriptionem addidit rutæ,& apij, ſemina gerentium, vtriuſqʒ manipulum, iubens cum ra-dicibus macerari ac coqui:& aceti t ſextarium dimidium, A& mellis libras duas conij cit: atqʒ hãclaudat. Poſt pręſcripta pharmaca Andromachusſicait. C Sromachita, ut Nicaſtratus. Succi-

C ni, maſtiches chiæ puræ, iridis illyricæ, ſingulorum trientem:floris roſarum ſextantem. Dato aridi

. 23. t. r.

„add. h

triti cochlearia duo, cum aqua lacioſa: ſtatim enim dolorem leuat. Reponatur in corneo vaſe. Ethoc pharmacum palàm eſt adſtringentius quodammodo eſſe: optatq́; affectionem humidiorem inhumoribus non multis, neque valde mordacibus: in quibus ſane experimentum pharmaci feciſſeeius authorem opinor: aut certe aſſiduo eius vſu ægrum à dolore leuaſſe, atque inde vniuerſalempronunciationem ipſi appoſuille, quòd videlicet ſtatim ægrum dolore leuet, cum non poſſit idin multis præſtare. Poſtremum deinceps pharmacum ab Andromacho ſcriptum hoc modo eſt.

¶ Ad Stomachiros. Corticis radicis fęniculi drachmas duas, vini cyathos tres, coquito ad tertias,

vt vnus cyathus ſuperſit: ac totum præbeto. Et hoc ex calfacientibus eſt, opusqʒ habet affectione

quæ calfieri exoptat. 1f Homaclhica Pharmaca ab Aſclepiade in primo Internorum comſcripta. CA b. 3.

As clepiades porro de Stomachicis ſeripturus de ipſis ſic orditur: Ad ſtomachi ſubuerſiones.i Quas verò ſubuerſiones dicat, nõ manifeſte indicauit. Poteſt enim& a ppetitus perditionemita appellare. Poteſt ẽt nauſeoſas affectiones ab accepto cibo fientes: aliquando enim hoc vnum ſo-lum ſymptoma accedit accepto cibo, vt ſi paulo fortiori motu moueantur, ſtatim vomant: a ppel-

Dlant igitur aliqui ẽt tales ſtomachicos,& ſtomachii ipſis ſupinũ reddi aiunt. S equitur aũt hoc ſym-

ptoma qñqʒ ad ſola oris ventris debilitatem, ꝙ cibosam plecti, eisqʒ obuolui non poteſt, velut totaventris amplitudo ſolet. Qñjqʒ verd.& cum vitiatæ alicuius modicæ ti humiditatis complexu:etenim multa, quemadmodum ẽtvalde vitiata etiam citra cibum, nauſeam efficit. Cæterum quæà multis vulgo ſupinitas ſtomachi appellat;, contingit quidem iuxta intemperiem ꝗᷓcunqʒ tandemeitra vitiatos humores. Fit etiam per humiditatẽ multam quidem, non tñ malignæ qualitatis: irri-guus enim ſtomachus per largam humectationem ſimiliter, vt ligamenta neruorum, laxatur. Fa-cillime itaque curabilis hæc eit affectio ex omnibus fere alijs, pharmacis indigens, quæ ſiccare hu-miditatem,& coagmentare& conſtringere laxatum corpus, valent. Vbi igitur per profundumfuerit extenta humiditas, er allaq; ſit& viſcoſa, opus eſt miſtura pharmaci attenuatorij,& ſi ita dicere libeat, perroſiui, quale eſt acetum,& acetum mulſum. Si vero neque talis ſit humiditas, nequein altum extenſa, adſtringentia ſola ſuffecerint ad curationẽ. Propoſitum igitur in ſermone phar-

IQuſdã legũ t

ſextaxios ſex.

macum nõ moderatarum ſupinitatum, ſed fortiorum, eſt curatiuum: eſſet autem& moderatarum

ſanatiuum, ſi adſtringentia ſola quis miſceret, aut etiam ex calfacientibus quippiam, ſi frigidameſſe affectionem ſentiret. Sufficiens autem ſignum eſt frigidæ affectionis, ſi ger ſe non ſitire per-

7— 7 7 3* 25 7 5 2 7 4eipiat: vbi enim neque ſiticuloſus fuerit, neque ardorem ſenſerit in ore ventris, palàm eſt affe-

ö ctionem