PER GENERA LIB. I. 211A tibus infixum eſt: quippe ſiecandi virtutem habet, ſed non validam. Quare ipſam ceuaptum me-dicamen in emplaſtri compoſitionem adiunxi: nam cum prædictis incoquitur, donec ſubſtantiamquæ non polluat, conſequatur. Adipem verò inſulſum,& quàm maximè fieri licet, vetuſtiſſimumelle cõuenit: tum oleum vetus ſimiliter, quod cum ſuillo adipe propinquam virtutem hahere quo-dammodo didiciſtis, licet adeps paulo maiorem emolliendi calefaciendiq; vim obtineat. Didici-ſtis quoque vetuſtate ipſa tenuiorum partium fieri,& digerere promptius: eoq́; phlegmonis, quæmagnum dolorem inferunt, magis blanda ac mitia eſſe ipſa recentia: ijs verò, quæ tales non ſunt,commodiora vetuſta. Et quo phlegmone& diuturnior,& contumacior, hoc magis vetera proſunt,ac ſola curare valent: modò præterea nihil afflictæ parti influat. Quèd ſi quidquam influat, miſtameſſe medicamenti quoqʒ virtutem oportet, cuiuſmodi habet ã me compolitum pharmacum. taqʒpropterea chalcitidem& palmam digerentibus admiſcui, non ignarus paucas omnino phlegmo-nas diuturnas exiſtere, quibus nihil influat, nam ob humores in eas confluentes diutinæ eſſe ſolent.Dum autẽ hæ incipiunt& accreſcunt, adſtringentium refrigerantiumq́; medicaminum virtus prępollere debet: ideoqʒ hoc emplaſton pharmacum abſqʒ humidi cerati ſpiſſitudinem liquefactummultis admodũ vtile redditur, interim vino adiecto, vel aceto, vel aqua illiqueſcens: non nunquã exB oleo immaturo, vel alio quopiam adſtringente, quale eſt hiſpanũ,& hiſtricum: vel ex dulci aliquoadſtrictionis experte, vel etiã vetuſto. Ego quoq; ſæpe myrteo& melino, vbi validius adſtringereres poſtulabat, medicamentũ liquefeci. Hæc igitur cõpoſitio medicaminis tali ſymmetria confici-tur: Vetuſtiadipis, quem inſtitores axungiam appellant ſint pondo duo, olei veteris pondo tria, ar-genti ſpumæ tantundem, chalcitidis pondo vnciæ quatuor. Hæc autem ita coquere oportet. Adi-pis membranulæ omnes eximuntur, reliquum contunditur, vtliquari facilè poſſit: mox ad ignemliquefit: deinde per colum deſtillatur, vt purũ flat, nihilqʒ mẽbranæ habeat, pondo duo prædicta pẽ-dens: poſtea chalcitidis kæuigatæ pondo triens cum olei tribus libris adipi miſcetur: his& argentiſpumæ pondo tria adijciunturiac omnia vbi ſimul in mortario coierint, cõijciuntur in cacabum, acrudicula palmæ mouentur. Sufficietautẽ tibi ramus vnus maiuſculus, vt ſolida ligni parte mouen-do vtaris in modũ ſpathæ dictæ: vocant:. n. ſic id, quo confecturas mouent,& nos perſpicuitatis gra-tia ſimiliter nominabimus. Quod autem ſolidæ rami parti continuum eſt, in orbem purgato, ac te-nellos ramuſculos vtrinque procedentes cõntuſos decide, ſed cortice prius exuto vt ſegmenta inie- dceiil laccta pharmacum ſucco ſuo imbuant inficiant que. Igitur ſtatim ab initio ſpatha vtendum eſt, ſed te- e in impreſanuia palmę ſegmenta inijcere oportet, vbi medicamentum cerato ſimilem conſiſtentiam habuerit. i i. abiectas,Nam ſi a principio ea immittas, ſuccus iniectorũ, quem manere volumus, ex decoctione conſume- 1 3tur. Inſuper ſpathæ, qua medicamentum initio mouetur, pars in cacabo intincta poſtquã inaruerit, 475 15vt proprium ſuccum non amplius ſeruet, amputatam reijce, reliqua vtere. Hanc rurſus, cũ medica- 8mento intincta ſiccata fuerit, ſimili modo abſecato. Conſtare autẽ vobis arbitror, ꝙ palmæ ramumnon multis diebus antè abſciſum arbore eſſe oportet, quippe temporis interuallo areſcit,& ſuccumamittit. Pridie igitur per hyemem auferatur: æſtate, vel eodem ipſo die, quo cocturus es pharmacũ.Vblautẽ ſic cotum ſpiſſitudinem, vt non inquinet, acquiſierit medicamen, ipſo vteris emplaſtroadd vlcera, quæ cicatricem ægreducunt, dyſepoluta græcè vocantur: ad cruenta valetoleo liquefa-ctum: benefacit phlegmonis, podagris, articulorum morbis, bubonibus, phymatis, ambuſtis, per-nionibus, fracturis oſſium, contuſionibus, omnibus denique affectibus, quos ap pellant rheumati-cos. Iam verò& multi qui hernias abſecant, poſt manus operam ſtatim ipſum cum irrigationibus& cataplaſmatis præparatum imponunt. Si verò chalcitidis vnciæ ſex immittantur, quæ eſt ſelibra,medicamen ad magna vulnera glutinanda promptius, atque ad ea quæ cicatricem ægrè ducunt, ef-ficacius fiet Sunt quidem in hoc etiã alia eiuſdem potentiæ medicamenta, ipſi tamen cũ oleo lique-facto magis quãalijs omnibus, in rheumaticis affectionibus fidẽdum eſt. Cum igitur plurima eiuſ-DP modi Romæ exiſterent, nullum tã celebre probatumq;ʒ fuit. Conducit, vt dixi,& podagricis,& ar-ticulorum vitio laborantibus quolibet tempore, cum dolores intenſi non ſunt, qui perfuſiones&cataplaſmata lenientia poſtulent. Incipientibus igitur atque augeſcentibus etiamnum id genus vi-tijs, liquefactum pharmacum refrigerari ſinito, idq́ʒ ſpathomela deradens pilæ inijcito, cui vinumſuperfundito, quod vt recipiat, manibus ad pilam ſubigito: erit autem vinum auſterius, ętate quidẽmedium, ſubſtantia non craſſum, ſed quam maximẽfieri poteſt, dilucidius: nam huiuſmodi, vtpoteſubſtantiæ tenuioris in altũ corpus penetrat. Tantiſper autẽ liquefacto medicaminii pſum infundito, manibus conterens, dit exe piatur, miſceaturq; nec humidum adnatet, quod cõtrito ac emollitoPharmaco miſtũ non ſit. Ad hæc etiã ſi non prius refrigeratũ medieamentũ deraſeris, liquefacto&adhuc calido vinum ſuperfuſum permiſcere licet. Itaque in phlegmonon principijs vim repulſo-riam validiorẽ᷑ eſſe oporteti ln incrementis verò hæc non nihil imminuenda, quæ digerit virtus au-gẽda eſt: Cum autem in ſtatum proprium, ſeu vigorem plilegmones tumor peruenctit, pares inui-cem eſſe poteſtates conuenit repellendi& digetendi, niſi quis vehemens dolor pharmacum le-niens requirat. Cæterum inclinante phlegmone digerendi vim augebitis, vt prorſus nihil vini eotempore miſceatis. Præterea dum id liqueſcit, vbi aſtrictoriam quralitatem ſatis excellere volumus,hifpanum oleum, vel hiſtricum, vel quod omphacinũ ſeu omotribes(latin immaturt ſeu crudumf 8 Quinta Claſſis. a d dddd iiʒ appellant)

4—