DE COMO, ME DIC.

etiam admirabilius, in cubiti gibbero, tibia,& genu, quibus nulla caro, ſed os conueſtiens membra- Ena, vel latus tendo ſolus ſubiectus eſt. Quare ad abraſa optimum hoc medicamentum habueritis: adſinus& abſceſſus, nec omnium optimum, nec honitate optimorum ſecundum: verum ad medio-cres hos affectus in teneris, mulieribus, pueris,& ſenibus, commendatur. Quare& hic plus, q; oportebat Heras medicamento detulit: multo autem magis, cùm laudaret ipſum, ſcribens ad morſusvniuerſos eſſe remedio. Cur enim ſermoni appoſitum eſſe vult vniuerſos? vtrum ſi etiam fararummorſus fuerit, an hominum vniuerſorum tantum, dicit: atqui falſum eſt vtrunqʒ. In feris quidemclarum eſt, quæ enim ab efficacibus pharmacis vix curantur, hæc nemo ab illo ſanari poſſe dixerit:quod ſi de hominibus dicat,& ſic oratio incerta indiſtinctaq eſt, adeo vt auditores magis offendat,quàm iuuet. Itaque perſuaſit aliquis cuidam medico, vt emplaſtrum hoc adoleſcenti in pancratiodigitum indicem morſo imponeret: qui inde tam male habuit, vt in periculo eſſet, ne pars tota morſa computreſceret oborta iam putredine: vix autem diuturna euratione glutinatus eſt. At cum nonin neruum, ſed carnem, leſionem acceperit, nihilmirum eſt huiuſmodi medicamento ſaluum eua-ſiſſe. Etenim hominum morſus alijs viceribusadmodum ſimiles ſunt, niſi qui momorderit, vitioſishumoribus abundet, aut diutius a cibo abſtinuerit, aut ira correptus ſit, vt vniuerſum corpus& etiãdentes bile madeant: neqʒ in his tamen eiuſmodi quicꝗᷓ mentione dignum medicamen facere vide- Fbitur. Atqui ei qui ſubito fuerit vfus, ſatis erit, ſi nihil incõmodi acceperit prius, i pharmacum ali-quod talibus curandis peculiariter dedlicatum, morſeæ particulæ impoſuerit: de quibus mox diſputabitur. Nunc vero tantum dixiſſe fufficiet in ijs, quos ſiue homo qualem diximus, ſiue ſimia, ſiuecanis, ſiue id genus animantium aliud, momorderit.*CAltalici ſecuuadums Audromac hum Albi narratio G. compoſtio, quod minusladit d rabioſis morſis,& neruos vulucratos. b CA. rieA L ba, quæ oleo recenti& aqua citra piperis atqʒ thuris miſturam conficiuntur, cõmorſas par-tes vehementer offendunt, licet animantis ſaliua quod momorderit, vel pauxillum adeo viruscontineat: at minus illis omnibus Attalicum lædendi naturam obtinet, q; terebinthina, oleum ve-tus, thus,& piper, adiecta ſint. Pari etiã modo in neruorum vulneribus reliqua alba magis nocent,ſed multo minor offenſa eſt ex hoc, quod quidem oleum vetus habet, aquam non item. Inſuper hoe5%, magis eueniet, ſi tres vncias thuris integras,& non eius dimidium recipiat. Dictum ſiquidem mihiJin ali quibus eſt& antea, quodſi& hoc pac io præparemus in huiuſmodi Albis alumen pharmaco male congrue

FW opus eſt hic non adſtringentibus, ſedabunde extrahentibus, quæ in alto neruos punctos af-

2. ulceribus. Vt

Itelligatur de 0 a 3 n— 5—. N51 er Thino, dilutum. mederi& ambuſtis igne tradit:& ſi etiam hic longè inferius ſit pharmacis, quæ am

morſu vel pum buſta commodeè ſanant, de quibus ipſis quoqʒ rurſus ſermonem inſtituemus. Præſtantiora enim incura. bis ſunt alia candida, quæ neqʒ thus, neqʒ reſinam habent. Quin& hæc non parum ah ijs ſuperan-tur quæ ambuſtis igne proprie auxiliantur: quemadmodum à me compoſitum èadem ſanare di-

xc, l acetumadiungas: illud ſiquidem nullo non tempore cõmodum eſt. Quod autẽ ex pipere albũ

conſtat, excoriatis aduſtionibus cùm ad cicatricem perueniunt, vtile eſt: ante, per ſe nihil conducit:

dilutum verò ex oleo myrteo prodeſt, non tamen æquali cum ijs medicamentis virtute, quæ ad am

buſta igne proprie faciunt. Heras morſis etiã ipſum conuenire ſcribit. Sed hic quoqʒ diſtinctione

vtamur oportet, ſiquidem in duris& ad patiendum difficilibus imbecillius eſt medicamentum: inmediocribus, maxime in ſenibus, pueris, mulieribus,& vt breuiter dicam molli carne præditis,

abunde ſufficit. Inſuper varis aptum eſt, quemadmodum& hoc verè prodidit Heras. At de pu-

ſtulis quæ exanthemata Græcis dicuntur, indiſtinctè pronunciauit. Etenim ex harum numero me

diocriter ſubduras perſanat: quæ vero plus caloris, aut phlegmonodes quippiam, referunt, iritat,

præſertim initio. Poſt commemorata, deinceps in hæc verba Heras diſſeruit: Fecitetiã ad duritiã

trimeſtrẽ, quæ ex partu profecta erat, ac perſpiratu diſcuſſit, non impoſſibilia dicens. At conuenie- H

bat ipſum præſcripſiſſe, cuius nam durities eſſet, totius ne vuluæ, an ceruicis ſolius, vel orificij, velcornuum, vel externi cuiuſdam corporis ei incumbentis. Iam verò id ipſum emplaſtrum impen-ſius c; natura comparatum ſit, laudat aduerſus fiſtulas cum alias oẽs, tum maxime quæ in daciylioid eſt podice, oriuntur: ſic. n. appellauit ipſe, cum illud curare adfirmaret. Simili modo ad poda-gram, carbunculos, epinyctidas condylomata, lepras, vitiligines, ſugillata, propoſitum emplaſtrumHeras extollit. Si itaqʒ tanꝗ meliorum penuria eo vſus quiſpiam mediotre præſidium attulerit vere prædicat: ſin aũt vt medicamen ad hæc optimum adducit, manifeſti mendacij arguitur, cum multa alia præſtantiora inueniantur. Cæterum poſt ipſius laudes his verbis præcipit: Vtere hoc maxi-me, quum vlcus ab acribus pharmacis,& ijs quæ cruentis imponuntur vulneribus(Græci vocantenæma)ſoluitur,& phlegmonen recipit: tum in abſceſſibus qui circa genu fiunt. Hic quoqʒ fideiillius erat apponere pro abſceſſuum quidem ratione, tenera carne præditos, pueros, mulieres,& ſe-nes: in vlceribus autem, ſpecies eorum adſcribere: Vti nos faciemus in ſermone de malignis vlce-ribus: nam iſtud, de quo nũc loquimur, emplaſtrum nulli tam cacoethi ſeu maligno cicatricem ob-ducit. Verum diſtinguenda ſunt ea, quæ cicatricem ægre ducunt, à cacoethibus: neqʒ enim omniacaeoethe difficulter cicatricem admittunt. At dicetur ſermone procedenti dei pſorum differentia,& me-

N

igunt,& venenatam animalium ſaliuam. Heras hoc emplaſtrum ex rhodino, vel myrteo, vel myr G

N